TookkaeFC

19/05/2026

🏆 PANCHAYA CHANNOI IS WORLD WOMEN'S SNOOKER CHAMPION 2026! 🏆

Thailand's Panchaya Channoi has defeated Reanne Evans 6-2 to win the World Women's Snooker Championship for the first time in her career.

The 18-year-old claimed the scalps of Bai Yulu, Mink Nutcharut and Evans to earn a breakthrough first WWS Tour title and secure a two-year professional WST card.

She becomes the second player to complete the world and Under-21 title double, emulating the achievement of Bai in 2024.

She becomes the third Thai winner of the event, following in the footsteps of Mink and Siripaporn Nuanthakhamjan.

More follows...

18/05/2026

มาเชียร์กันเยอะๆนะครับ

13/05/2026

ในวันที่หลายคนเลือกพูด
จะมีไม่กี่คน…ที่เลือกลงมือช่วยจริง ๆ

โลกทุกวันนี้เต็มไปด้วยคำปลอบใจ
เต็มไปด้วยคำสัญญา
เต็มไปด้วยประโยคว่า
“เดี๋ยวช่วยนะ”
“สู้ ๆ นะ”
“ถ้ามีอะไรบอกได้เลย”

แต่เมื่อถึงเวลาที่เราลำบากจริง ๆ
กลับมีคนเพียงไม่กี่คน
ที่ยอมยื่นมือเข้ามา
โดยไม่ถามก่อนว่า “เขาจะได้อะไร”

บางคนอยู่ข้างเราแค่ตอนทุกอย่างสวยงาม
แต่บางคน…เลือกอยู่ตอนที่ชีวิตเราพังที่สุด

และคนแบบนั้น
คือคนที่ควรรักษาไว้ที่สุดในชีวิต

เพราะการช่วยคนคนหนึ่ง
ไม่ใช่แค่ใช้แรง
แต่มันต้องใช้หัวใจ

ต้องเสียเวลา
เสียพลัง
บางครั้งต้องยอมเหนื่อยแทนกัน
ต้องเสี่ยงจะลำบากไปด้วยกัน

ไม่ใช่ทุกคนจะทำได้

ในช่วงเวลาที่คนส่วนใหญ่กำลังหาข้ออ้าง
คนที่ยังเลือกช่วยเราอยู่
คือคนที่มองเห็น “คุณค่า” ของความเป็นมนุษย์
มากกว่าความสะดวกของตัวเอง

ชีวิตคนเราจะผ่านวิกฤตได้ง่ายขึ้นมาก
ถ้ามีใครสักคนคอยดึงมือไว้
ในวันที่เรากำลังจะตกลงไป

และบางครั้ง…
สิ่งที่ช่วยชีวิตคนได้มากที่สุด
อาจไม่ใช่เงิน
ไม่ใช่อำนาจ
แต่คือการที่มีใครสักคนพูดว่า

“มา…เดี๋ยวฉันช่วย”

จำไว้นะ
คนที่ยื่นมือช่วยเราในวันที่ลำบาก
คือคนที่ควรอยู่ในชีวิตเราให้นานที่สุด

เพราะในโลกที่หลายคนเก่งแค่ “พูด”
คนที่ “ลงมือช่วย” จริง ๆ
หาได้ยากเหลือเกิน..

29/04/2026

ดราม่าทุเรียนลูกละ 100 อาจจะจบ แต่มันทิ้งบาดแผลเอาไว้ให้ใครมากมาย
โดยเฉพาะคุณศุภจี
(ขออนุญาตเรียก รมต.ท่านแบบนี้ เพราะอยากสื่อสารด้วยใจ).
ความหวังดีในการช่วยระบายทุเรียน ก่อนที่ล็อตสองจะออกมาล้น กลับกลายเป็นหอกพุ่งเข้ามาหาคุณศุภจีทุกทิศ
งานนี้มีส่วนบกพร่องบ้างในการสื่อสารของพิมรี่พาย ที่ใช้เทคนิคดึงบางส่วนมาขายถูก จนถูกมองว่าทำลายราคา แต่นักเอฟของรู้ว่าเป็นเทคนิคสไตล์การค้าออนไลน์ แต่ฝั่งจ้องโจมตีมองว่านี่คือโอกาสทองทำลายเครดิต
ทั้งหมด เจตนาของทุกคน ล้วนตั้งใจช่วยเกษตรกร.
คุณศุภจีคงรู้แล้วว่า การอาสามาทำเพื่อคนไทย 67 ล้านคน ไม่ใช่เรื่องง่าย
การคิดเร็วโดยไม่สื่อสารและไม่มีป้อมปราการตั้งรับ ก่อพายุทำลายล้างได้มากเพียงใด
ในขณะที่ชาวสวนตัวจริงดีใจที่ไม่ต้องถูกกดราคาจากล้งจีน แต่ชาวสวนทิพย์คำรามร้องดีใจราวกับสิงโตจะได้ตะปบเหยื่อ.
เมื่อคืนได้เห็นคลิปด่าทออย่างหนัก มีคนไลก์ครึ่งแสน ด้วยคนที่มีท่าทีประหนึ่งเป็นชาวสวน ขนาดใช้คำว่า “อเวจี” ก่นด่าว่าผลผลิตอะไรๆ ก็ราคาตกและอาศัยทุเรียนลูกละ 100 มาตีซ้ำ โดยไม่ได้มองว่า ใคร รัฐบาลชุดไหน เป็นผู้เปิดช่องให้นอมินีจีนเข้ามาทำลายโครงสร้างการเกษตรไทย ทั้งการหว่านซื้อที่ดิน การตั้งล้งกดราคาสินค้า และการทำตัวราวกับเป็นนายจ้างชาวสวนไทย จนเกษตรกรต้องเผชิญชะตากรรมเช่นนี้
พอมีผู้ยื่นมือเข้าช่วย คนมาช่วยกลับถูกตีซ้ำ ด้วยน้ำมือของคนไทยกันเอง.
อย่าท้อนะ คุณศุภจี
เรามองเห็น เรารู้ว่ามันไม่ง่าย และเรารู้ว่ามันเจ็บปวด
คนก่อปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนี้
แต่คนที่มาช่วยแก้ปัญหาคือผู้ที่ต้องรับแรงกระแทก.
คนที่เสียสละทำเพื่อชาติ ไม่มีใครที่ไม่เคยผ่านจุดนี้
คำว่า “มารไม่มี บารมีไม่เกิด” ฟังแล้วเหมือนเป็นสเต็ปง่ายๆ
แต่กว่าจะผ่านไปได้ ใจมันถูกตีอย่างสุดบอบช้ำ
ต่อแต่นี้ขอท่านรมต. เพิ่มความระมัดระวังยิ่งขึ้น
ความหวังดีที่ไม่รู้พลังอำนาจของศัตรู
มันอาจคือการเพิ่มอาวุธให้เขา
ดราม่าครั้งนี้ จะช่วยให้ท่าน
เป็น CEO เพื่อชาติที่แกร่งยิ่งขึ้น
ฟังเสียงเตือน อย่าจมกับเสียงด้อยค่า
เพราะเสียงคนที่จ้องทำลาย
มันคือเสียงของคนไร้ค่า
ท้อเมื่อไหร่หันมาฟังเสียงจากตรงนี้
ที่มีแต่การให้กำลังใจ.
โปรดจงรู้ว่าในประเทศนี้
มีคนมากมาย ที่รักคุณศุภจี.
อ.อัจฉราวดี วงศ์สกล
29 เมษายน 2569

10/02/2026

30/01/2026

เช้าวันหนึ่งของปี 1970 จอร์จ แฮร์ริสัน วัย 27 ปี ยืนอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ Friar Park และจ้องมองสถานที่ที่คนทั่วไปเห็นว่าเป็นเพียง "ซากปรักหักพัง"

สวนที่เคยงดงามที่สุดแห่งหนึ่งของอังกฤษกลายเป็นป่ารกร้าง เรือนกระจกพังยับ และทางเดินถูกเถาวัลย์รัดจนแทบมองไม่เห็นเส้นทาง

ในช่วงเวลาเดียวกัน โลกทั้งใบกำลังตั้งคำถามเดียวกัน

"The Beatles แยกวงแล้ว จอร์จ แฮร์ริสัน จะทำอะไรต่อ?"

คำตอบของเขา ไม่ใช่การรีบเข้าห้องอัดเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่คือการซื้อคฤหาสน์ร้างหลังนี้ แล้วลงมือขุดดินด้วยตัวเอง

ไม่ใช่งานอดิเรก แต่คือวิถีชีวิต

จอร์จจ้างคนสวนมาทำงานร่วมกันกว่า 10 คน และไม่เคยยืนดูอยู่เฉย ๆ เขาลงไปลุยงานตั้งแต่เช้ามืดจนดึกดื่น เนื้อตัวเปื้อนดิน รอยเปื้อนใต้เล็บกลายเป็นภาพคุ้นตา

พี่สะใภ้ของเขาเคยถามด้วยความไม่เข้าใจว่าเขาคิดอะไรอยู่

จอร์จไม่ตอบ เขาแค่ก้มหน้าขุดดินต่อ

หลายคนรู้ว่าเขาหลงใหลในจิตวิญญาณตะวันออก เคยไปอินเดีย นั่งสมาธิ ฝึกโยคะ แต่สุดท้าย เขากลับค้นพบว่า ความสงบไม่ได้อยู่แค่ในวัด แต่อยู่ที่ปลายจอบ

การทำสวน สำหรับเขา คือการทำสมาธิในรูปแบบที่ไม่ต้องหลับตา
ดานี ลูกชายของเขาเล่าว่า กว่าเขาจะรู้ว่าพ่อเคยเป็นสมาชิกวงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ก็ปาเข้าไปตอนเข้าโรงเรียนแล้ว

ภาพจำเดียวในวัยเด็กคือ พ่อที่ใส่กางเกงยีนส์ขาด ๆ ก้มหน้าทำสวนแทบทุกวัน

บ่อยครั้ง จอร์จทำงานจนถึงกลางคืนภายใต้แสงจันทร์ เขาบอกว่าความมืดช่วยพรางตา ไม่ให้เขาหมกมุ่นกับจุดบกพร่องเล็กน้อยที่มองเห็นในตอนกลางวัน

Friar Park ไม่ใช่สวนที่ถูกออกแบบให้เรียบร้อย แต่มันคือจินตนาการสุดโต่งที่จอร์จค่อย ๆ ปลุกขึ้นมาจากซากปรักหักพัง

เขาสร้างภูเขา Matterhorn จำลองสูงเท่าตึกสองชั้นไว้กลางสวน และปล่อยแพะขึ้นไปเล็มหญ้าจริง ๆ

ใต้ดินมีอุโมงค์ลับและถ้ำจำลองที่เขาใช้เป็นที่พักใจ

เมื่อรู้ว่าร้านขายต้นไม้ใกล้บ้านกำลังไปไม่รอด เขาก็เหมาซื้อต้นไม้ทั้งร้านมาปลูก หรือแม้แต่ครั้งที่มีคนเสนอขายต้นเมเปิลกว่า 800 สายพันธุ์ เขาก็รับไว้ทั้งหมดจนสวนแทบไม่เหลือที่ว่าง
ครั้งหนึ่ง จอร์จถ่ายภาพตัวเองท่ามกลางตุ๊กตาคนแคระประดับสวน เพื่อใช้เป็นปกอัลบั้ม All Things Must Pass นั่นเป็นไม่กี่ครั้ง ที่เขายอมเอาโลกดนตรีมาปนกับโลกแห่งความเงียบสงบของเขา

ในขณะที่สื่อยังพยายามยัดเยียดภาพร็อกสตาร์ให้เขา จอร์จกลับอุทิศหนังสืออัตชีวประวัติของตัวเองให้กับ "คนสวนทั่วโลก"

สำหรับเขา ชื่อเสียงระดับโลกที่เคยมีนั้นเป็นเพียงเสียงรบกวน เมื่อเทียบกับการได้เฝ้ามองต้นไม้เติบโตอย่างช้า ๆ

เขาเคยพูดกับโอลิเวีย ภรรยาของเขาว่า

"มันไม่ใช่สวนของผมหรอกนะ ผมเป็นแค่ผู้ดูแล สวนนี้ไม่ได้เป็นของผม แต่ผมต่างหากที่เป็นของมัน"
หลังการจากไปของ จอห์น เลนนอน จอร์จปิดประตู Friar Park และใช้เวลาที่เหลือเกือบทั้งหมดของชีวิตอยู่ในนั้น เขาไม่ได้ทำสวนเพื่อให้ใครมาชื่นชม แต่ทำเพราะความรักในตัวงานอย่างแท้จริง

จอร์จ แฮร์ริสัน จากไปในปี 2001 ทิ้งมรดกเป็นสวนที่ปัจจุบันได้รับการยกย่องว่าเป็นงานศิลปะระดับมาสเตอร์พีซ

เขาเลือกเศษดินใต้เล็บ แทนเสียงปรบมือในสเตเดียม

และในทางเลือกที่ดูเหมือนบ้าบอนั้น จอร์จได้พบกับสิ่งที่ชื่อเสียงและเงินทองไม่เคยมอบให้...

อิสรภาพที่แท้จริง ซึ่งอยู่ไม่ไกลไปกว่าปลายจอบในสวนของเขาเอง
::
อ้างอิงจาก - The Guardian, Country Life, Wikipedia (Friar Park)