10/04/2026
Historia Wiery Gran to nie tylko opowieść o wielkim talencie, ale też o pamięci — tej, która potrafi być ulotna i niewdzięczna.
Artystka w czasie Holokaustu swoim głosem dawała ludziom nadzieję, karmiła ich emocjonalnie wtedy, gdy brakowało wszystkiego. Odeszła w 2007 roku w Paryżu w niemal całkowitym zapomnieniu. Na jej pogrzebie pojawiło się zaledwie 13 osób – w tym 4 zakonnice, 2 rabinów oraz mistrz ceremonii. Trudno uwierzyć, że tak wyglądało pożegnanie jednej z największych gwiazd swojej epoki.
Wiera była jedyną osobą ze swojej rodziny, która przeżyła Zagładę – jej najbliżsi zginęli w Treblince. Po wojnie wróciła na scenę i występowała na największych estradach świata, w tym w legendarnej Carnegie Hall. A jednak mimo światowej kariery, do końca życia z ogromną czułością wspominała Wołomin — miejsce, które nazywała swoim prawdziwym domem i przestrzenią najszczęśliwszych wspomnień.
Jej historia zostawia nas z pytaniem: jak to możliwe, że potrafimy zapomnieć o tych, którzy dawali nam tak wiele?
Dziś, w ramach Festiwalu Muzyki i Wdzięczności, chcemy tę pamięć przywrócić. Nie tylko jako fakt historyczny, ale jako żywe doświadczenie — obecne tu i teraz, w sercach mieszkańców Wołomina 🤍
Piosenka w tle, jest utworem Wiery Gran w wykonaniu Agnieszka Babicz-Stasierowska 🖤
