05/07/2026
✨️ Niedzielnego reportażu ciąg dalszy. Tym razem wydarzenie w Pałace Ostromecko. ❤️
BIM W PAŁACOWYM ANTURAŻU
Koncert z niespodzianką
Niedzielne skwarne popołudnie uczestnicy BIM-u spędzili w wyjątkowym miejscu. Dzięki gościnności Pani Marzeny Matowskiej dyrektor Zespołu Parkowo-Pałacowego w Ostromecku kilka zespołów mogło wystąpić w pięknej sali koncertowej tego klasycystycznego obiektu. Byli pod wrażeniem zabytkowego obiektu i przepięknego otoczenia. Sam koncert w takich okolicznościach był już nobilitacją, a ciepłe przyjęcie przez publiczność dopełniało szczęścia. Dobrze, że podnosiło ono temperaturę występu, a nie sumowało się ze stopniami Celsjusza, bo wskaźnik wykroczyłby poza skalę termometru, na którym kreska niezmiennie stała na 41 stopniach. Mimo upału młodzi artyści pokazali swoje możliwości, a widzowie zaopatrzeni w wachlarze, wsparci klimatyzacją, odporność i determinację. Miłość do muzyki była ponad drobne niedogodności. Koncert zgodnie z programem i charakterem miejsca miał w repertuarze występy orkiestr i chóru. I tak było, ale ze względu na wyjątkowe okoliczności wystąpił gość nadzwyczajny. O tym jednak później.
Jako pierwsza zaprezentowała się Kırıkkale Üniversitesi Chamber Orchestra z Turcji. Jest to orkiestra kameralna, założona w 2023 roku jako zespół uniwersytecki, działający przy Wydziale Sztuk Pięknych (Katedra Muzyki) Uniwersytetu w Kırıkkale. Prowadzona przez dr. hab. Akına Kumtepe, regularnie występuje podczas wydarzeń akademickich oraz kulturalnych, a jej celem jest promowanie wymiany muzycznej i kulturowej poprzez udział w międzynarodowych festiwalach. Prowadzący z wielką swadą koncert Pan Dominik Wierski, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności, zaproponował formułę konferansjerki typu: minimum słów, maksimum muzyki, zostawiająąc nas z zaproponowanymi przez wykonawców utworami klasycznymi i popularnymi ( między innymi “Besame mucho”).
Drugą część ich programu stanowila tradycyjna muzyka turecka. Bowiem pielęgnują oni swoją tożsamość i dziedzictwo kulturowe, wykonując stare pieśni przy akompaniamencie dawnych instrumentów. Muzycy przenieśli nas w zupełnie inne, charakterystyczne dla tureckiej kultury klimaty.
Ich występ Pan Dominik Wierski podsumował stwierdzeniem, że gdyby Vincenzo Montelli miał tak grającą drużynę, to byłaby już w półfinale mundialu. Nasz konferansjer znany jest z angielskiego humoru i z tego, że zawsze szuka paralel z dziedziny piłki nożnej i filmu (jego pasje). Przed kolejnym występem musiał odstąpić od wczesniej zapowiedzianej zasady minimalizmu słownego, ponieważ na scenę wchodził dużo większa zespół - Orkiestra młodzieżowa Kekava Youth Orchestra z Lotwy kierowana przez Peteris'a Plume i trzeba było dokonać przemieszczeń sprzętu. Była to okazja, by przedstawić artystów. Orkiestra z Ķekavy powstała w 2002 roku i od tamtej pory stała się jedną z wiodących i odnoszących największe sukcesy międzynarodowe łotewskich młodzieżowych orkiestr symfonicznych. Zwyciężała w kategorii orkiestr symfonicznych na konkursach w Czechach, Słowacji, Polsce i Belgii. Jej najnowszym osiągnięciem jest dyplom ze złotym wyróżnieniem oraz kilka nagród specjalnych na Międzynarodowym Festiwalu Chórów i Orkiestr we Florencji we Włoszech. Zespół wystąpił już na BIM-ie przed pandemią, teraz wraca do miasta i na festiwal, które zapisały się bardzo dobrze w ich pamięci.
Po artystach z północy Europy, na scenę wkroczyli reprezentanci południa - Genç Yetenekler Production Youth Orchestra, z Cypru. Funkcjonują jako Stowarzyszenie Kultury i Sztuki „Młode Talenty”. Działają od 2006 roku, ucąc gry na instrumentach oraz wprowadzająć na scenę utalentowane dzieci i młodzież. W ramach stowarzyszenia działają dziecięce orkiestry skrzypcowe, chóry, orkiestra tradycyjna oraz młodzieżowa orkiestra symfoniczna. Uczestniczyli w kilku festiwalach : Festiwal İzmir Kültürpark (Turcja, 2008), Platol Copiilor Konstanca (Rumunia, 2008), Festiwal Młodych Muzyków w Isparcie (Turcja, 2013), Festiwal Muzyczny w Buševcu (Chorwacja, 2017) , Festiwal Muzyki Klasycznej w Burdurze (Turcja, 2019), Koncert 100. Wiolonczel w Ankarze (Turcja, 2023).
Zaprezentowali się także podczas Bydgoskich Impresji Muzycznych w 2015 roku. Są kolejnymi artystami wracającym na Impresje. Kierownik Ersin Kașif serdecznie podziękował z ponowne zaproszenie do Bydgoszczy. Prowadził przez cały występ dialog z uczestnikami koncertu. W Ostromecku artyści z Cypru pokazali się w różnorodnym repertuarze. Największe wrażenie zrobiły tradycyjne brzmienia i utwory- śpiew solistki, dawne instrumenty. Kiedy szef orkiestry i skrzypek w jednej osobie zaprosił na scenę solistę w stroju regionalnym i przedstawił go jako swojego przyjaciela, pokazał serdeczność i otwartość mieszkańców tego regionu. W pełni tę komunikatywność i radość tworzenia potwierdził tancerz, który najpierw sam zaprezentował charakterystyczny regionalny taniec, a potem zapraszał do susty ( podobny do zorby taniec ekspresyjny, charakteryzujący się radosnymi podskokami, często wykonywany na weselach) inne osoby z widowni- aż rozkręcił przy tych rytmicznych i upojnych dźwiękach całą klaszczącą widownię, która zupełnie zapomniała o aurze na zewnątrz, ciesząc się z gorącej atmosfery stworzonej przez artystów z Cypru.
Zupełnie inną muzykę i nastrój wniósł St Michael`s Boys` Choir z Estonii. Chór Chłopięcy św. Michała powstał w 1988 roku w centrum edukacyjnym Collegium Educationis Revaliae w Tallinnie. Jego celem jest zgłębianie historii oraz wartości muzyki liturgicznej w kulturze europejskiej – zarówno dawnej, jak i współczesnej. To wyjątkowy zespół na tle innych estońskich chórów chłopięcych, ponieważ mimo że działa przy szkole, a nie przy kościele, skupia się na historycznej muzyce sakralnej: chorale gregoriańskim, wczesnej polifonii oraz estońskich pieśniach ludowych. W repertuarze zespołu znajdują się także świeckie pieśni ludowe oraz współczesna muzyka chóralna. Większość chórzystów uczy się również gry na instrumentach – niektórzy z nich tworzą małą grupę instrumentalną, która akompaniuje chórowi podczas występów i była także w Ostromecku. Niebiańskie śpiewy młodych chórzystów wpatrzonych w panią dyrygent Kadri Hunt poruszyły słuchaczy. Brawom nie było końca. Kadri Hunt przybliżyła także ideę ich działań – to misja pozyskiwania zachowania i poniesienia tradycji i historii muzyki. Widać z jakim pietyzmem odnosi się do tego dawnego repertuaru, który odszukuje i nadaje im współczesne formy. Sama też , dziedzicząc po tacie pasję do tej muzyki, którą wykonywała od dziecka, komponuje utwory. Mówiła po wykonaniu jednej z pieśni o jej historii i charakterze. Przewodnik chóru nadaje ton, a reszta powtarza melodię i treść. To utwory o bardzo dawnych korzeniach. Wykonywane kilka razy w roku z okazji uroczystości św. Michala, św. Marcina,
i św. Katarzyny. Przez ten śpiew podczas kolędowania po domach przekazywane jest błogosławieństwo z nadzieją, że ocalone zostanie człowieczeństwo. Chór z Tallinna - z oryginalnymi, różnorodnymi pieśniami, pozostawił nas w podniosłym nastroju, ubogaconych wrażeniami artystycznymi na najwyższym poziomie.
Ku zaskoczeniu widowni konferansjer nie pożegnał się z publicznością, ale zaprosił ją na dodatkowy występ niespodziankę. Tym specjalnym wydarzeniem było zaprezentowanie się w sali pałacowej niezwykłego zespołu z Dżakarty, który pielęgnuje i chroni swoją tradycję. SMP AL AZHAR 1 z Indonezji pokazuje bogatą kulturę i tradycję archipelagu indonezyjskiego. Założony w 2000 roku zespół młodzieżowy skupia utalentowanych młodych ambasadorów kultury, których misją jest zachowanie, pielęgnowanie i ochrona swojej tradycję oraz popularyzacja narodowego dziedzictwa sztuk performatywnych. Reprezentując unikalne, wielokulturowe tradycje rdzennej ludności Dżakarty – grupy Betawi – zespół łączy hipnotyzujące, tradycyjne rytmy grane na takich instrumentach jak gending, suling i rebana z widowiskową choreografią. Wyróżnia ich niezwykła dyscyplina, energia i jedność artystów, których występy wieńczy słynny taniec Saman. Nazywany jest on „Tańcem Tysiąca Rąk” i został uznany przez UNESCO za arcydzieło ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości. Prezentacja artystów przez Pana Dominika Wierskiego oddawała w pełni to, co zobaczyliśmy. Aplauz w czasie i po ich występie nie kończył się. Robiono zdjęcia, widać było poruszenie i ogromną satysfakcję z udziału w tym wspaniałym, o bogatym przekroju artystycznym wydarzenia.
Taki właśnie jest BIM – różnorodny, barwny, pełen młodzieńczej energii, niekiedy zadumy i klasyki – zawsze na wysokim poziomie artystycznym. Przekonała sie o tym pałacowa widownia.
Reportaż: Krystyna Bujak
