03/06/2026
Zeewier-oogster zijn heeft ook zo z’n mindere kantjes. Zoals in dit jaargetijde, waar de zee krioelt van veel frisse borelingen. Denk aan krabbetjes, zeeduizendpootjes, zeeslakjes, spookkreeftjes, zeesterretjes, slangesterretjes die de zee schoon filteren… Ja allemaal ieniemienies in milimetertjes.
En waar verstoppen die zich? Juist: in de meest ondoordringbare wieren.
Net waar de knip in moest voor onze chefs. Nou, … pruttel .. niet leuk: je pakt dus hun huis af. Gelukkig is de zee een gastheer zoals wij meer mogen zijn en komt deze bruutheid vooral neer op een snelle verhuizing voor de zeehummels, gewoon hup verkassen naar een nieuw wier.
Dat oogsten vergt dus nogal wat gewas en gespoel en heeeeel veel geduld. Maar dan hebben de chefs ook wat!
Ondertussen van al dat geduld, krijgen je zintuigen alle tijd, geb***t er van alles.. ikke blij:
Zeesterren uit Vlak geleiwier gered en niet gered
Me verwond aan Oester én gelijk een pleister van Blaaswier gemaakt: ikke geheeld
Ogen toeknepen naar de zon, die niet één keer terug knipoogde
Bemoedigende ‘ach joh, ik ben het maar’ tegen geschrokken en sputterende Oesters gezegd (ze slaan gelijk dicht als ze me horen )
Zoutnatte mouwen gekregen en ziltkringen in mijn opgedroogde broekspijpen
Zeewieren bedankt
Plastic aanspoelsel vergeten mee te nemen
Soppende geluiden laten horen uit mijn ondergelopen laarzen (taal der oesters)
Heb me vies gemaakt met knietjes op de grond
Volle neus van golven heerlijke ligusterbloemen
Reiger een moeilijke landing zien maken in het riet
Sjonge …
En het was nog niet eens 12 uur