05/08/2026
Gelijk of Geluk
Wanneer je de actualiteiten volgt, kun je niet anders dan concluderen dat verdeeldheid (versus verbinding) steeds meer aan terrein wint binnen onze samenleving, maar ook wereldwijd. Hoeveel verder (beschaafder) zijn we geëvolueerd sinds de val van de Berlijnse Muur, die de tegenstellingen tussen Oost en West geografisch bekeken zoveel jaren in stand wist te houden?
De onverdraagzaamheid is er niet minder op geworden.
Merkbaar in het verkeer, maar ook als je van kleur bent, anders geaard of je anders - niet ‘normaal’ - gedraagt.
In toenemende mate wordt die verdeeldheid en onverdraagzaamheid uitgeleefd in de vorm van geweld.
Ook richting hulpverleners.
Tegelijkertijd streven we naar een inclusieve maatschappij waarin iedereen telt en mag meedoen. Bestaat er een grotere discrepantie?
Ook in uitvaartland krijgen we wel eens te maken met verdeeldheid, temeer daar er in toenemende mate sprake is van samengestelde gezinnen. Vanzelfsprekend spelen rondom een overlijden emoties vaak ook een rol. Het kan dan best een uitdaging zijn om een uitvaart te organiseren, wanneer er binnen een familie weinig eensgezindheid bestaat.
Dat ene familielid waarmee je moeizaam door één deur kunt is op een verjaardagsfeestje nog wel te ontwijken. Maar met het regelen van een uitvaart voor je dierbare ben je toch min of meer tot elkaar veroordeelt om dit samen aan te gaan.
Onlangs hadden we een dergelijke situatie aan de hand.
Waarbij de zoon een klein en intiem afscheid voor ogen had.
Zijn stiefmoeder en de partner van zijn vader had met haar dochters echter een wat grootser afscheid in gedachten.
Gelukkig was er ondanks dit verschil van inzicht ook sprake van een zekere gunfactor. En zijn we in goed en veelvuldig overleg tot een voor beide partijen acceptabel compromis gekomen.
Voor de partner en haar familie werd een afscheid met condoleance in de kerk georganiseerd, waarna de zoon zijn vader naar de natuurbegraafplaats heeft begeleid, en in kleine kring afscheid kon nemen.
