01/02/2026
Super trots op dit mooie eerbetoon, dank je wel Folkert.
Volledige artikel inclusief foto’s vandaag online en morgen in de papieren versie van AD / De Dortenaar
Corine Korevaar met Jaap Boer (links) en Dirkjan van Es is tevreden dat De Bios wordt omgetoverd tot acht appartementen.
Decennialang dé plek om verliefd te worden: nu komen er appartementen in De Bios
Voor veel Sliedrechters was De Bios decennialang de plek om uit te gaan. Films kijken, dansen, feesten en verliefd worden. Corine Korevaar schiet spontaan in de lach als ze herinneringen ophaalt aan die gouden tijd met haar man Marcel die vorig jaar op 61-jarige leeftijd overleed. Nu krijgt De Bios een nieuwe bestemming. Er komen acht appartementen. „Maar de naam blijft. En de historie ook.”
Corine woont in het pand dat al zo lang het middelpunt van haar leven is. Vroeger was haar appartement onderdeel van de discotheek. „Dit gebouw is ruim honderd jaar oud”, zegt ze. „En het is altijd in beweging geweest. Dat is eigenlijk nooit veranderd.”
De geschiedenis begint bij opa Korevaar. „In 1926 is de bioscoopzaal gebouwd, voor 25.000 gulden”, vertelt Corine. Daarvoor was het pand al café, later kwam er een pakhuis bij. „De bioscoopzaal bleef tot 1981. De laatste voorstelling was Ciske de Rat.”
In 1988 begon Corine samen met haar man Marcel en een compagnon een discotheek. Ze namen het pand over van de zonen van opa Korevaar. „Wij gingen als snotneuzen naar de bank en zeiden: ‘We hebben een hele hoop geld nodig.’ En we kregen het nog ook.”
Over vergunningen werd in die tijd anders gedacht. „We hadden geen vergunning”, zegt Corine lachend. „De wethouder knipte het lintje door. De eerste avond hadden we meteen een vechtpartij. Hebben we Floor Dekker gebeld van Dekker Sport voor de beveiliging. Die is tot het einde gebleven. In de drukke tijd hadden we vijf portiers bij de deur staan.”
Een beeld van de oude bioscoopzaal. © Privéfoto
‘Er stonden rijen tot aan de Emmastraat’
De discotheek groeide razendsnel uit tot een regionaal begrip. De ene na de andere vernieuwing voerden de eigenaren door, zoals het heffen van entreegeld, een pasjessysteem, metaaldetector en muntjes om drankjes mee te kopen. „Er konden duizend mensen in”, zegt Corine. „Het was altijd vol. Dan stonden er rijen tot aan de Emmastraat. Twee eruit, twee erin. Gelukkig hadden we fantastisch personeel.”
Als je de hele week ziek was, was je op zaterdag beter, want je wilde het niet missen
Corine Korevaar
Artiesten als Tiësto, René Froger en Gerard Joling kwamen er. Muziekzender TMF kwam filmen met Mental Theo. „Het was zien en gezien worden”, zegt Corine. „Als je de hele week ziek was, was je op zaterdag beter, want je wilde het niet missen. Ik vraag me wel eens af hoeveel relaties hier zijn ontstaan. Het was een geweldige tijd voor de jeugd.”
Van discotheek naar partycentrum
De Bios groeide uit tot meer dan een discotheek. Er werden ook buitenevenementen georganiseerd, zoals het baggerfestival en 5 mei-feesten. Toch veranderde het uitgaansleven. „Op een gegeven moment liep de belangstelling terug”, zegt Corine. „Uiteindelijk zijn we verdergegaan als partycentrum. Alleen open als er een boeking was.”
Marcel Korevaar, hier op een foto uit 2008 bij De Bios, overleed in augustus.
De definitieve beslissing om te stoppen kwam tijdens corona, toen de deur van de overheid tijdelijk op slot moest. „Dat was voor ons het moment dat we zeiden: dit is het einde”, vertelt ze. „Ook daarna hebben we er geen feesten meer gehouden. De inventaris was oud. Stel je voor dat je een bruiloft hebt en de biertankinstallatie begeeft het midden in de avond. Dat risico wilden we niet meer nemen.”
Appartementen als nieuw hoofdstuk
De plannen voor appartementen leefden er al langer. „Marcel was hier in de jaren 90 al mee bezig”, zegt Corine. „Ik heb mappen vol tekeningen gevonden. Hij had zoveel ideeën, stond altijd open voor vernieuwingen.”
Samen met architect Dirkjan van Es en ontwikkelaar Jaap Boer, die samenwerken in VDLT Ontwikkeling, werden de plannen uitgewerkt. „Het lijkt misschien eenvoudig”, zegt Van Es, „maar het is een heel complex project. Monument, vergunningen, parkeren, verkoop. Alles komt samen.”
Het pand moet als gemeentelijk monument die historische uitstraling houden. „Maar ook als die regelgeving er niet was, had ik het zo gewild. Ik hou van oud, nostalgisch”, legt Corine uit.
‘Wat er ook gebeurt, het moet doorgaan’
Het duurde langer dan verwacht, voordat het project van de grond kwam. Marcel raakte een aantal jaar geleden ernstig ziek, kwam op de intensive care te liggen. „Niemand in het ziekenhuis had verwacht dat hij het zou overleven. Verpleegkundigen noemen dat nog steeds een wonder.”
Hij wilde geen lijdensweg, dus ik probeer tegen mezelf te zeggen dat het goed is zo
Corine Korevaar
Afgelopen augustus overleed Marcel alsnog. Een hartstilstand, ’s ochtends bij het opstaan. „We zijn 45 jaar samen geweest en we hebben het geweldig gehad”, zegt Corine. „Hij wilde geen lijdensweg, dus ik probeer tegen mezelf te zeggen dat het goed is zo. Al voelt het van binnen anders.”
‘De voorgevel wordt in ere hersteld’
Het gemis van Marcel is groot, maar het doorgaan van het project stond nooit ter discussie. „De voorgevel wordt gereinigd en gerenoveerd. De stalen kozijnen blijven en worden opgeknapt. Er komt glas achter, zodat het comfortabel wordt, maar de uitstraling blijft”, zegt Boer.
In totaal komen er acht appartementen. „Drie op de begane grond, drie op de eerste verdieping en twee onder een kap,” legt Van Es uit. „Met een oppervlak van ongeveer 50 tot 80 vierkante meter.”
Ik vind het mooi als het hele verleden terugkomt
Corine Korevaar
Bijzondere elementen blijven zichtbaar, onder meer in de bovenste appartementen. „De balkenconstructie en de oude stalen spanten blijven in het zicht”, zegt Boer. „Dat geeft echt dat loftgevoel.”
Een van de appartementen heeft zelfs een kelder. „Daar stonden vroeger de biertanks van 1000 liter,” zegt Corine. „Met een oude trap en een granieten vloer. Dat appartement is echt voor een liefhebber.”
De naam De Bios komt op de zijgevel
Ook de naam van De Bios blijft bestaan. „Deze komt straks op de zijgevel te staan”, zegt Boer. „Zelfs de Vereniging van Eigenaren gaat VvE De Bios heten.” Bij de entree komt een knipoog naar het verleden. „We denken aan een mix van foto’s en oude filmposters. Een soort Walk of Fame”, zegt Van Es. „Bij binnenkomst moet je meteen voelen: hier zit honderd jaar historie.”
Zo gaat het gebouw met de appartementen er na de verbouwing uitzien. © Illustriatie VDLT Ontwikkeling
Corine kan ook materiaal aanleveren. Ze slaat een van haar vele albums open met krantenknipsels en foto’s. „Ik heb heel veel verzameld en bewaard. Ik vind het mooi als het hele verleden terugkomt. Van opa Korevaar tot nu. Marcel is daar vanzelfsprekend onderdeel van.”
Vooruitkijken
Vijf appartementen van van 327.500 tot 425.000 gaan maandag in de verkoop. De andere drie gaat Corine verhuren. Als de verkoop goed loopt, kan de bouw dit jaar beginnen. „Dan zijn we eind van het jaar klaar”, zegt Boer.
Corine kijkt vooruit en koestert de herinneringen. „Er wordt wel gezegd dat het jammer is dat er niet weer iets voor de jeugd komt”, zegt ze. „Maar het is niet reëel om te denken dat dat een succes zou worden. Maar dit pand krijgt wel een toekomst die recht doet aan alles wat het is geweest.”
