05/10/2023
THE DAY AFTER
Dan zeggen ze; "Het waren 2 fantastische dagen". Nou en dat waren het. Wat hebben we samen in de eerste dagen al veel prachtige momenten mee mogen maken.
Het begint natuurlijk al bij de voorbereiding van de tocht Niek's Pieterpad 2023. Vele avonden samen alles doornemen, plannen, wat hebben we nodig, wie kunnen we vragen, een eigen logo enz. We worden steeds enthousiaster en het begint meer te 'leven' en vorm te krijgen. Vervolgens leggen we contacten met de Nierstichting Nederland, media, sponsoren en mede sporters. De taakverdeling in het team was duidelijk. Niek gaat vooral trainen en super fit worden, Mieke zorgt voor een optimale voorbereiding van Niek en de medische/fysieke kant, Jane legt en onderhoudt de contacten met de Nierstichting, media, sponsoren over drukbestanden, het logo etc en Stefan richt zich op de route en het schema. Allemaal een eigen taakveld waarin we in onze eigen kracht het meeste kunnen bijdragen aan uiteindelijk dat ene gezamenlijke doel. Al snel wordt duidelijk dat we het best groots aanpakken. Super om te merken dat alles lijkt te lukken. Daar krijgen we nog meer energie van. Er haken steeds meer mensen aan. Iedereen is bereid om mee te werken en zijn steentje bij te dragen. Geweldig!
Ook moeilijke beslissingen horen erbij. De tocht stond oorspronkelijk gepland voor begin april. Helaas een blessure bij Niek heeft ons moeten besluiten de tocht uit te stellen naar begin oktober. Eerst weer fit worden heeft op dat moment de prioriteit.
Niek wordt 100% fit en dan is het half september. De start komt dichterbij. Nog een paar weken en dan krijgen we het bericht dat buurman en vriend André is gevallen met zijn fiets. Hij zou 3 dagen meegaan als fietser met vrouw Carin die erg goed is met de fotocamera. Verschrikkelijk b***n voor André, een echte sportman, superfit en altijd bezig met zijn lichaam. Gelukkig kan hij snel geopereerd worden en is hij nu op krukken al weer aan het revalideren. We weten zeker dat hij sterk terugkomt. Wat was hij er graag bij geweest, maar wat een steun hebben we van hem gehad, geweldig!
Voor ons weer een moment om opnieuw te schakelen en nieuwe mensen in het schema te krijgen als begeleidende fietsers. Heel bijzonder om wederom te zien hoe snel er nieuwe mensen bereid zijn mee te gaan en we het schema weer gevuld hebben.
Vervolgens 1,5 week voor vertrek houden we de 'briefingavond' bij Niek en Mieke thuis. Een gezamenlijke aftrap en om iedereen die avond duidelijk te informeren over de tocht. Vrijwel alle begeleiding (fietsers, lopers en vanuit de camper) is aanwezig. Veel onbekende gezichten, maar allemaal 'lotgenoten' met maar 1 doel. Niek naar de Sint Pietersberg loodsen! Je voelt tijdens de avond de sfeer veranderen. Iedereen wil deel uitmaken van en betrokken zijn bij deze uitdaging. Mensen overleggen onderling over vervoer en hoe ze het aanpakken. Allen bereid om ergens in Nederland in te stappen om Niek op een aantal etappes te begeleiden. Na afloop als we in bed liggen kijken we (Stefan en Jane) elkaar aan en zeggen: "gaaf hè!"
Maandag 2 oktober, de dag van vertrek. De gezonde spanning is er, maar we weten ook dat we er op dat moment alles aan gedaan hebben. Niek is fit, de route is duidelijk, het schema staat en iedereen staat in de startblokken. Niek, Mieke, Gerrit en Stefan rijden met de gesponsorde camper van Scharphof Campers naar Pieterburen. Bij aankomst bij de B&B wil Niek als warming up graag de proloog van 10km van het Pieterpad nog even lopen. Want die hoort er natuurlijk ook bij. Jane houdt ondertussen de social media kanalen bij want het gaat nu echt beginnen.
Dinsdag 3 oktober vroeg op pad naar de start in Pieterburen. We zijn er mooi op tijd en Arie Dik van de Nierstichting is ook aanwezig. Mooi dat hij vanuit zijn woonplaats Zuidlaren in de vroege ochtend de moeite heeft genomen hierbij te zijn. We spreken af dat we alle donaties op de pagina van de Nierstichting niet meer bekijken om het uiteindelijke opgehaalde bedrag nog als een verrassing te houden. Om precies 8 uur starten we en het gaat voorspoedig. Niek loopt de eerste uren, geheel zoals we hem kennen, iets te hard. Maar we merken dat hij lekker in zijn ritme loopt. Bij Groningen-Stad begint het voor het eerst te regenen. En niet zo'n klein beetje ook. Pff, met bakken uit de lucht. Hier haakt Jane ook aan op de camper en bij de eerste lunch stop is het gelukkig weer droog. We zorgen voor droge kleding en voeding voor Niek. De komende uren loopt Niek een mooi tempo. We genieten! Prachtige stukken route door Groningen en Drenthe, maar helaas het regent ook veel en hard. Elke stop droog spul aan, een beetje eten en weer door. Niek voelt zich goed. In de avond valt er helaas nog veel meer regen. Niek krijgt het kouder bij de stops en kan zijn eten niet meer binnen houden. S**t, we doen er alles aan om hem door de nacht heen te loodsen! In de nacht met een vrijwel lege maag vanaf Coevorden richting Hardenberg en vervolgens Ommen. Als hij daar aankomt in de vroege ochtend krijgt hij wat eten binnen en gaat hij even slapen. Dit lukt gelukkig en hij pakt een uurtje. Niek wordt wakker en voelt hij zich goed. Ook het is droog en het zonnetje begint te schijnen. Vol goede moed gaat hij op pad naar Hellendoorn en Nijverdal. Wat een doorkomst! We hoopten vooraf op wat familie en vrienden. Maar overal staan mensen, heel indrukwekkend en fantastisch om te zien! Na een korte stop vol emoties loopt hij door naar Holten. Ondertussen verwerken ook wij de emoties en ‘ontploffen’ onze telefoons van alle overweldigende reacties. Als we Niek opwachten in Holten zien we dat hij erg vermoeid is. Misschien op de adrenaline iets te hard gegaan en komt nu de klap? Mieke masseert hem, hij eet wat en doet een korte slaap. Als hij weer staat, komt hij moeilijker op gang dan alle andere keren. Mieke en Stefan rijden naar Laren om daar een lunch voor te bereiden, maar als we op de GPS tracker kijken zien we dat ze wandelen. Ons gevoel zegt dat het niet goed is. Op een vlakke asfaltweg gaat Niek niet wandelen. We besluiten ze tegemoet te rijden. De telefoon gaat, het is Sebas die op dat moment de fietsbegeleider is met de vraag of we naar hen toe willen komen. Als we aankomen zien we een uitgeputte Niek. Telkens als hij probeert te rennen krijgt hij een krampscheut en moet hij weer gaan wandelen. Mieke masseert hem en hij gaat nog even slapen. Als hij wakker is, geeft hij aan het nog even te willen proberen en loopt in zijn eentje een stukje weg. Mieke en Stefan kijken naar hem, zien zijn lichaamshouding en weten genoeg. Het besef is daar. Keihard, onverwachts, maar het moment is daar. Het gaat niet meer...
We zijn erbij geweest. Elke kilometer. Wat een afstand, 220 km. Niet normaal. Supertrots op Niek! Maar ook zeker op Mieke, Amy en Bruce die hem gesteund hebben zodat hij kon trainen met dat ene doel. En ook op alle fietsers, lopers, sponsoren, donateurs en op alle mensen die hem op welke manier dan ook gesteund hebben. Ook onze schoonouders en ouders die op wat voor manier ook klaar hebben gestaan om onze kinderen op te vangen. En uiteindelijk ook op onszelf als Team Niek's Pieterpad!
Het uiteindelijke doel, de finish is misschien niet gehaald, maar wat een ervaring! Onvergetelijk! Gisteravond met ons vieren (Niek, Mieke, Stefan en Jane) even nagepraat en dan komt gelukkig snel het besef wat we allemaal al hebben meegemaakt en teweeg hebben gebracht.
Ook zijn we stiekem al een beetje aan het evalueren en grappen we over wat er een volgende keer beter/anders zou kunnen en dan kijken we naar Niek. Die denkt nu maar aan één ding…..SLAPEN.
Dit gaan we nooit meer vergeten.
Stefan & Jane
Team Niek's Pieterpad
