16/08/2026
๐๐ข๐ ๐๐จ๐ง๐ญ๐ซ๐จ๐ฅ๐๐๐ซ๐ญ ๐๐ ๐๐จ๐ง๐ญ๐ซ๐จ๐ฅ๐๐ฎ๐ซ๐ฌ?
Als media het vertrouwen in de politiek ter discussie stellen, zouden zij ook kritisch naar zichzelf moeten kijken.
De afgelopen jaren horen we steeds vaker dat het vertrouwen in de politiek afneemt. Politici zouden burgers niet meer bereiken, feiten zouden worden verdraaid en mensen zouden zich niet langer vertegenwoordigd voelen. Een terechte discussie. Maar er is een vraag die minder vaak wordt gesteld: hoe staat het eigenlijk met het vertrouwen in de media zelf? Want wie anderen controleert, zou bereid moeten zijn zichzelf aan dezelfde maatstaf te onderwerpen.
De berichtgeving van De Nieuwe Ster over onder meer het Landbouwbelang geeft daar alle aanleiding toe.
Een wereldberoemdheid in Maastricht of een niet-gecontroleerde bron?
Op 11 augustus publiceerde De Nieuwe Ster het artikel 'Activiste Gretha Thunberg in Maastricht'. Daarin wordt gesteld dat Greta Thunberg op maandag 10 augustus in Maastricht was en dat zij daarover op social media had gepost. Een opmerkelijk bericht. En dus is de eerste journalistieke vraag eenvoudig: klopt de bron?
Volgens de informatie die in het artikel wordt vermeld, was het X account waarop het bericht gebaseerd was geen officieel account van Greta Thunberg. Het account droeg de naam 'gretathunbeae9s' en had slechts 26 volgers. Het was duidelijk geen officieel account van Greta Thunberg. Ook bleken de gebruikte foto's niet nieuw te zijn: de betreffende beelden waren al op 4 juni 2026 online gepubliceerd op het Instagram account van 'Renad From Gaza'.
Dat roept een eenvoudige vraag op: hoe is deze bron gecontroleerd voordat het bericht werd gepubliceerd? Een fout maken kan gebeuren. Ook journalisten zijn mensen, zelfs journalisten die ervoor zijn opgeleid. Maar journalistiek gaat juist over het controleren van informatie voordat deze als feit aan duizenden lezers wordt gepresenteerd. En als achteraf blijkt dat een bericht aantoonbaar onjuist is, hoort daar nog iets bij: een correctie. Niet doen alsof er niets is gebeurd.
Enkele dagen later, op 13 augustus, verscheen een ander bericht in De Nieuwe Ster: 'Landbouwbelang schoongeveegd.'
De gemeente verwijderde een boot en een caravan van de kade omdat daar overlast ontstond. Dat klopt. Maar de manier waarop dit nieuws wordt gebracht, vertelt slechts een deel van het verhaal.
De overlast was namelijk al langere tijd onderwerp van meldingen vanuit het Landbouwbelang. Er is juist herhaaldelijk bij de gemeente aangedrongen op actie tegen de problemen rondom het terrein. Toen de gemeente uiteindelijk ingreep, was dat dus niet het resultaat van een probleem dat het Landbouwbelang plotseling had veroorzaakt. Het was juist een probleem waarvoor vanuit het Landbouwbelang om een oplossing was gevraagd.
Toch luidt de kop: ''Landbouwbelang schoongeveegd.''
Dat is meer dan een neutrale beschrijving. Een kop bepaalt voor een groot deel hoe een lezer het artikel binnenkomt. ''Landbouwbelang schoongeveegd'' suggereert dat het Landbouwbelang zelf het probleem was dat moest worden opgeruimd. De ironie is dat het artikel zelf vermeldt dat bewoners van het Landbouwbelang de situatie bij de gemeente hadden gemeld. Waarom dan toch deze framing?
Onze kritiek op de berichtgeving van De Nieuwe Ster gaat niet alleen om feitelijke fouten, maar ook om framing en het leggen van verbanden. In het opiniestuk van 14 augustus schrijft De Nieuwe Ster over de graffiti en de achtergelaten spuitbussen op de Biesenwal kade.
''...En geheel in de milieuvriendelijke traditie van het Landbouwbelang, gooi je die bussen gewoon zo weg. Zal het Kunstenfront, pand-Bessems in Bosscherveld en de Timmerfabriek-Zuid waar de kunstige krakers naar toe moeten eenzelfde lot wachten?''
Dat er graffiti wordt gespoten en dat bezoekers spuitbussen achterlaten, is geen geheim. Maar die spuitbussen zijn niet afkomstig van het Landbouwbelang.
Toch wordt in de berichtgeving een verband gelegd tussen de graffiti, de achtergelaten spuitbussen en de โmilieuvriendelijke traditieโ van het Landbouwbelang.
Dat is precies waar journalistieke zorgvuldigheid om vraagt. Niet alleen de vraag 'is er graffiti?', maar ook: Wie heeft die graffiti gemaakt? Wie heeft die spuitbussen achtergelaten? Wie is daarvoor verantwoordelijk? En vooral: welke indruk krijgt de lezer wanneer die vragen niet worden beantwoord?
Wij vragen geen positieve berichtgeving. Laat รฉรฉn ding duidelijk zijn: het Landbouwbelang vraagt niet om positieve berichtgeving.
Wij vragen niet dat journalisten kritiek achterwege laten. Integendeel. Een onafhankelijke journalist moet kritisch kunnen schrijven over het Landbouwbelang, de bewoners, de gemeente en iedereen die bij deze kwestie betrokken is. Maar diezelfde journalistieke onafhankelijkheid werkt twee kanten op.
Kritiek mag. Onjuistheden niet.
Een mening mag. Een feit moet kloppen.
Een scherpe kop mag. Maar een kop mag de werkelijkheid niet verdraaien.
Dat is geen bijzondere eis. Dat is de basis van journalistiek.
De Nieuwe Ster schrijft zelf regelmatig kritisch over het afnemende vertrouwen in de Maastrichtse politiek. Maar het vertrouwen van burgers kan niet alleen verdwijnen door de politiek. Het kan ook verdwijnen wanneer mensen het gevoel krijgen dat nieuws niet langer volledig, zorgvuldig en controleerbaar wordt gebracht.
Daarom is de vraag niet alleen: ''Waarom vertrouwen mensen de politiek niet meer?'' De vraag zou ook moeten zijn: ''Waarom vertrouwen mensen de media steeds minder?''
Misschien begint het antwoord bij iets heel eenvoudigs: fouten erkennen wanneer ze worden gemaakt. Een journalistieke fout is namelijk geen schande. Een journalistieke fout niet willen erkennen, is iets anders.
Wie anderen voortdurend vraagt om transparantie, verantwoordelijkheid en verantwoording, zou diezelfde standaard ook op zichzelf moeten toepassen. Als media aantoonbare fouten niet corrigeren, verdwijnt ook daar het vertrouwen.
Wie controleert de controleurs?
Iedereen. Want ook toezichthouders moeten kritisch worden gevolgd.
โ-------------------------------------------------------------------------
[EN]
๐๐ก๐จ ๐๐จ๐ง๐ญ๐ซ๐จ๐ฅ๐ฌ ๐ญ๐ก๐ ๐๐จ๐ง๐ญ๐ซ๐จ๐ฅ๐ฅ๐๐ซ๐ฌ?
If the media question trust in politics, they should also critically look at themselves.
In recent years, we have increasingly heard that trust in politics is declining. Politicians would no longer reach citizens, facts would be distorted and people would no longer feel represented. A legitimate discussion. But there is a question that is asked less often: what about trust in the media themselves? Because those who control others should be willing to hold themselves to the same standard.
The reporting of De Nieuwe Ster about, among other things, the Landbouwbelang gives every reason to do so.
A world-famous celebrity in Maastricht or an unchecked source?
On August 11, De Nieuwe Ster published the article 'Activist Greta Thunberg in Maastricht'. It states that Greta Thunberg was in Maastricht on Monday, August 10, and that she had posted about it on social media. A remarkable report. And so the first journalistic question is simple: is the source correct?
According to the information mentioned in the article, the X account on which the report was based was not an official account of Greta Thunberg. The account was named 'gretathunbeae9s' and had only 26 followers. It was clearly not an official account. The photos used also turned out not to be new: the images in question had already been published online on June 4, 2026, on the Instagram account of 'Renad From Gaza'.
That raises a simple question: how was this source checked before the report was published? Making a mistake can happen. Journalists are human too, even journalists who have been trained for it. But journalism is precisely about checking information before it is presented as fact to thousands of readers. And if a report subsequently turns out to be demonstrably incorrect, something else should follow: a correction. Not pretending that nothing happened.
A few days later, on August 13, another article appeared in De Nieuwe Ster: 'Landbouwbelang cleaned up.'
The municipality removed a boat and a caravan from the quay because they were causing nuisance. That is correct. But the way this news is presented tells only part of the story.
The nuisance had already been the subject of reports from the Landbouwbelang for some time. There had in fact been repeated requests to the municipality to take action against the problems surrounding the site. When the municipality eventually intervened, it was therefore not the result of a problem that the Landbouwbelang had suddenly caused. It was a problem for which the Landbouwbelang had asked for a solution.
Yet the headline reads: ''Landbouwbelang cleaned up.''
That is more than a neutral description. A headline largely determines how a reader enters an article. ''Landbouwbelang cleaned up'' suggests that the Landbouwbelang itself was the problem that had to be cleaned up. The irony is that the article itself states that residents of the Landbouwbelang had reported the situation to the municipality. Why, then, this framing?
Our criticism of the reporting by De Nieuwe Ster is not only about factual errors, but also about framing and making connections. In the opinion piece of August 14, De Nieuwe Ster writes about the graffiti and the discarded spray cans on the Biesenwal quay.
''...And entirely in keeping with the environmentally friendly tradition of the Landbouwbelang, you simply throw those cans away like that. Will the Kunstenfront, pand-Bessems in Bosscherveld and the Timmerfabriek-Zuid where the artistic squatters have to move to suffer the same fate?''
The fact that graffiti is being sprayed and that visitors leave spray cans behind is no secret. But those spray cans do not come from the Landbouwbelang.
Yet the reporting establishes a connection between the graffiti, the discarded spray cans and the โenvironmentally friendly traditionโ of the Landbouwbelang.
That is precisely where journalistic diligence is required. Not only the question 'is there graffiti?', but also: Who made that graffiti? Who left the spray cans behind? Who is responsible for this? And above all: what impression does the reader get when these questions are not answered?
We are not asking for positive coverage. Let one thing be clear: the Landbouwbelang is not asking for positive coverage.
We are not asking journalists to refrain from criticism. On the contrary. An independent journalist must be able to write critically about the Landbouwbelang, its residents, the municipality and everyone involved in this matter. But that same journalistic independence works both ways.
Criticism is allowed. Inaccuracies are not.
An opinion is allowed. A fact must be correct.
A sharp headline is allowed. But a headline must not distort reality.
That is not a special demand. That is the basis of journalism.
De Nieuwe Ster itself regularly writes critically about the declining trust in Maastricht politics. But the trust of citizens cannot disappear only because of politics. It can also disappear when people feel that news is no longer presented completely, carefully and in a verifiable manner.
Therefore, the question is not only: ''Why do people no longer trust politics?'' The question should also be: ''Why do people increasingly trust the media less?''
Perhaps the answer begins with something very simple: acknowledging mistakes when they are made. A journalistic mistake is not a disgrace. Refusing to acknowledge a journalistic mistake is something else.
Those who continually ask others for transparency, responsibility and accountability should apply that same standard to themselves. If the media do not correct demonstrable errors, trust in them disappears as well.
Who controls the controllers?
Everyone. Because watchdogs, too, must be critically followed.
