Wie zijn Bas en Janke
Onze zoon Bas geboren op 16 december 1996. Een mooi ventje waar na enkele weken werd geconstateerd dat hij neurologische aandoeningen had, een leven lang intensieve zorg zou vragen en wellicht niet oud zou worden. De stofwisselingsziekte maakte hem doofblind, verstandelijk beperkt en rolstoelafhankelijk. Door het ontbreken van een slikreflex kreeg Bas zijn voeding door een P
EG-sonde. Wat was hij een goedlachse jongen, vol vertrouwen en altijd op zoek naar de buitenwereld. Bas is vrijdag 28 februari 2020 – in het bijzijn van broer, zus en vader Jesse, Lieke en Hink - in mijn armen overleden. Onafscheidelijk en toch fysiek van elkaar geraakt. Gedurende zijn kwetsbare bestaan heb ik onbaatzuchtig alles gegeven wat een moeder kan geven. De basis ingrediënten voor een zuiver afgestemde relatie zoals er maar weinigen bestaan. Ik heb kilometers met hem gewandeld, gefietst en gezwommen in een aangepaste wandelwagen, aangepaste fiets en een zwemkraag. Niets was Bas te dol, niets was mij te veel. De leegte die Bas achterlaat is niet te vullen. De ruimte die is ontstaan kan echter wel met de zelfde liefde en tijd worden ingevuld ter herinnering aan Bas. Ik fietste, rende en zwom al tijdens Bas zijn leven. Van de Marathon in Barcelona tot de Triambla crosstriatlon op Ameland en alles daartussen. Bas had het niet van een vreemde zeg maar. Tot zijn 18e jaar was Bas een vertrouwd gezicht in de Beatrix Kinderziekenhuis. Verpleegkundigen kenden hem bij naam en de betrokken artsen kenden onze zorgen en verdriet. We zijn daar veelvuldig aan de hand genomen door moeilijke periodes van twijfel en angst. Het voelde haast als een “tweede thuis”, een plek waar je je veilig voelde en altijd welkom was. Reden deelname:
Bas was mijn levensmissie. Het gemis van je meest kwetsbare kind kan niet gecompenseerd worden. Wat echter kan helpen in het goed rouwen is een nieuwe missie. En die heb ik gevonden in de sponsortocht op de racefiets t.b.v. Op zaterdag 19 juni 2021 ga ik de 34 kilometer lange klim fietsen op de Col du Galibier. Met een stijgingspercentage van gemiddeld 6% en een maximum van bijna 14% naar de finish kom ik – met Bas op mijn schouder – aan op de top van de bijna 2700 meter hoge berg. Deze rit is zwaar, loodzwaar. En emotioneel beladen. Om heel aan te komen op de top is een goede voorbereiding noodzakelijk. Dat betekend veel kilometers fietsen, techniektrainingen volgen, simulaties in Limburg en goed materiaal. Deze weg naar de zomer van 2021 is helend voor mij en is een “dankjewel voor alles” aan het BKZ, al maar medewerkers door de jaren heen die zorg hebben (gehad) voor Bas en alle andere zieke kinderen. Met het opgehaalde sponsorgeld wil ik bijdragen aan de de goede doelen van de stichting om zo de ouders en de kinderen (als Bas) die extra activiteiten en investeringen te laten beleven. Sportieve Groet, Janke
Je kunt mijn activiteiten volgen op facebook.com/meegenomendoordewind
Bas heeft ter nagedachtenis een eigen digitaal monument: www.basslagter.nl (inlogcode op aanvraag)
