02/03/2026
जो भक्त इच्छा ठेवून स्वामींची भक्ती करतो, त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
आणि जो निष्काम भक्त असतो (काहीही अपेक्षा नसलेला), त्याला मोक्ष मिळतो.
नृसिंह सरस्वती यांनी अनेक पापी लोकांचा उद्धार केला आणि नंतर ते कर्दळीवनात अदृश्य झाले.
पुढे लोकांच्या कल्याणासाठी त्यांना पुन्हा प्रकट व्हावे लागले
तेच पुढे स्वामी समर्थ म्हणून प्रकट झाले.
एका भक्ताने स्वामींची जन्मपत्रिका बनवली, पण त्याबद्दल लोकांच्या मनात शंका आली.
कारण गुरुराज अदृश्य झाले आणि स्वामी रूपात प्रकट झाले, त्यामुळे त्यांचा जन्मकाळ ठरवता येत नाही.
ते अनादी आणि सिद्ध पुरुष आहेत. त्यामुळे जन्मपत्रिकेचा प्रश्नच उरत नाही.
लोकांच्या उद्धारासाठी त्यांनी मानव रूप धारण केले.
अक्कलकोट येथे राचप्पा मोदी यांच्या घरी स्वामी बसले होते आणि भक्तमंडळी त्यांच्या भोवती होती.
त्या वेळी एक इंग्रज साहेब कलकत्त्याहून दर्शनासाठी आले होते.
त्यांच्यासोबत एक पारशीही होता.
हे येण्याआधीच स्वामींनी तीन खुर्च्या आणायला सांगितल्या.
दोघांना दोन खुर्च्यांवर बसवले आणि स्वामी स्वतः तिसऱ्या खुर्चीवर बसले.
स्वामींचे तेज पाहून दोघेही आश्चर्यचकित झाले.
साहेबांनी विचारले, “आपण कुठून आलात?”
स्वामी हसून म्हणाले
आम्ही कर्दळीवनातून निघालो.
त्यानंतर आम्ही कलकत्ता शहर पाहिले, बंगाल देश पाहिला.
कालीचे दर्शन घेतले, गंगेच्या पवित्र तटावर गेलो.
नंतर हरिद्वार, केदारनाथ आणि अशी अनेक तीर्थे पाहिली.
त्यानंतर आम्ही गोदावरीकाठी आलो. ज्याची महती पुराणांत सांगितली आहे.
तेथे स्नान केले आणि पुढे हैदराबादला गेलो.
त्यानंतर मंगळवेढ्यात बरेच दिवस राहिलो.
पुढे पंढरपूरला गेलो आणि तेथेही काही काळ राहिलो.
त्यानंतर बेगमपूर, मोहोळ अशी ठिकाणे पाहून आम्ही सोलापूरला पोहोचलो.
सोलापुरात काही महिने राहून शेवटी अक्कलकोटला आलो.
तेव्हापासून आम्ही अक्कलकोटमध्ये आनंदाने राहतो.
हे ऐकून ते दोघे खूप समाधानी झाले आणि स्वामींची आज्ञा घेऊन निघून गेले.
स्वामी मंगळवेढ्यात १२ वर्षे राहिले, पण तेव्हा त्यांची प्रसिद्धी जास्त नव्हती.
ते नेहमी जंगलात राहायचे, गावात क्वचित यायचे.
आले तरी साध्या किंवा गलिच्छ जागी बसायचे.
कोणी काही खायला दिले तर ते स्वीकारायचे आणि लगेच पुन्हा जंगलात निघून जायचे.
गावातील लोक त्यांना “वेडा बुवा” म्हणायचे, कारण त्यांना त्यांचे खरे स्वरूप माहित नव्हते.
पण ते प्रत्यक्ष परब्रह्म होते.
त्या काळात दिगंबर नावाचे एक साधू होते.
त्यांना स्वामींचे खरे स्वरूप समजले होते आणि ते स्वामींना ईश्वर मानायचे.
पण इतर लोक अज्ञानामुळे त्यांना वेडा समजत राहिले.
दिगंबर स्वामींच्या दर्शनाला आले की स्वामी त्यांना विशेष दर्शन द्यायचे.
पुढील कथा अमृतासारखी आहे
ती ऐकणारा आणि सांगणारा दोघेही पवित्र होतात.
स्वामी समर्थांचे चरित्र हे क्षीरसागरासारखे आहे.
भक्तांनी मन उघडून ते ऐकावे आणि त्यात तल्लीन व्हावे.
जो भक्त स्वामींची सेवा करतो, त्याचे जन्म-मरणाचे भय दूर होते.
असे विष्णूंनीही सांगितले आहे.
#श्रीस्वामीसमर्थ #श्रीस्वामीसमर्थअक्कलकोट #ब्रम्हांडनायक #गुरुमाऊली
