10/10/2025
👊 Οι γονείς, ο προπονητής και το παιδί: Μια λεπτή ισορροπία
Ο αθλητισμός δεν είναι απλώς προπόνηση, ιδρώτας και αγώνες. Είναι μια διαδρομή διαμόρφωσης χαρακτήρα.
Μέσα από αυτόν, τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται, να προσπαθούν, να επιμένουν, να χάνουν και να ξανασηκώνονται.
Αυτός είναι ο ρόλος του προπονητή — να τα καθοδηγήσει, να τα εμπνεύσει, να τα βοηθήσει να γνωρίσουν τον εαυτό τους μέσα από τον αθλητισμό.
Ένας σωστός προπονητής δεν “χτίζει” μόνο αθλητές, αλλά ανθρώπους.
Μαθαίνει στο παιδί τι σημαίνει πειθαρχία, τι σημαίνει ήθος, ομαδικότητα, σεβασμός.
Δουλεύει μέρα με τη μέρα, με υπομονή, για να του εμφυσήσει αξίες που θα το ακολουθούν για μια ζωή.
Και όμως…
Όλη αυτή η δουλειά μπορεί να χαθεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Μερικές κουβέντες ενός γονιού μετά από έναν αγώνα — “Γιατί δεν κέρδισες;”, “Δεν ήσουν καλός σήμερα!”, “Άλλοι τα κατάφεραν καλύτερα” — μπορούν να καταστρέψουν ό,τι με κόπο χτίστηκε μέσα στο παιδί.
Ο γονιός, που αγαπά και θέλει το καλύτερο, χωρίς να το καταλάβει, γίνεται η αιτία που το παιδί χάνει τη χαρά του αθλητισμού.
Δεν χαίρεται πια να προπονείται, δεν ανυπομονεί για αγώνες.
Αγχώνεται. Φοβάται την αποτυχία. Και τελικά, εγκαταλείπει αυτό που κάποτε αγαπούσε.
Η σχέση γονιού – προπονητή – παιδιού πρέπει να είναι μια ομάδα.
Ο καθένας έχει τον δικό του ρόλο.
Ο προπονητής καθοδηγεί. Το παιδί προσπαθεί. Ο γονιός στηρίζει.
Μόνο έτσι, δημιουργούνται δυνατοί, υγιείς και ψυχολογικά ισορροπημένοι αθλητές.
📌 Ο καλός γονιός δεν είναι αυτός που απαιτεί τη νίκη. Είναι αυτός που χειροκροτεί την προσπάθεια.
📌 Ο καλός προπονητής δεν είναι αυτός που ζητά μόνο αποτέλεσμα. Είναι αυτός που μαθαίνει στο παιδί να αγαπά τον δρόμο.
📌 Και το παιδί… χρειάζεται και τους δύο. Όχι για να γίνει πρωταθλητής. Αλλά για να παραμείνει ευτυχισμένο.
Ο αθλητισμός δεν χρειάζεται πίεση. Χρειάζεται αγάπη.
Και καμιά νίκη δεν αξίζει περισσότερο από την ψυχή ενός παιδιού.
Ζωή Κακαρέλη
Παγκόσμια Πρωταθλήτρια ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ
Διπλωματούχος Προπονήτρια Α’ Κατηγορίας
Επικεφαλής του A.S.Taekwon Do Thiseas Neas Ionias Attikis-Kakareli Team
