29/05/2026
Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Τι νόημα έχει να μνημονεύουμε την Άλωση της Πόλης, όταν η συγκρότηση του ελληνικού κράτους στηρίχθηκε σε μια επιλεκτική ανάγνωση της ιστορίας, που υποβάθμισε τη Ρωμιοσύνη, το Βυζάντιο και τον οικουμενικό χαρακτήρα του ελληνισμού;
Για δεκαετίες προβάλαμε σχεδόν αποκλειστικά την κλασική αρχαιότητα ως θεμέλιο της ταυτότητάς μας, αφήνοντας στο περιθώριο μια ιστορική διαδρομή χιλίων και πλέον ετών, κατά την οποία ο ελληνισμός έζησε, δημιούργησε και μεγαλούργησε μέσα από τη βυζαντινή και τη ρωμαίικη παράδοση.
Η Άλωση δεν είναι απλώς η πτώση μιας πόλης. Είναι το τέλος μιας οικουμενικής πολιτείας, η απώλεια ενός πνευματικού και πολιτισμικού κέντρου που καθόρισε επί αιώνες την πορεία του ελληνισμού.
Αν η μνήμη της Άλωσης έχει σήμερα κάποιο νόημα, αυτό δεν είναι μόνο η θλίψη για μια ιστορική καταστροφή. Είναι κυρίως η ευκαιρία να ξαναδούμε ολόκληρη την ιστορία μας, χωρίς αποκλεισμούς και ιδεολογικές παρωπίδες· να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνισμός δεν περιορίζεται ούτε γεωγραφικά ούτε χρονικά στα όρια του ελλαδικού κράτους.
Η μνήμη αποκτά αξία μόνο όταν οδηγεί στη γνώση και την αυτογνωσία.