01/08/2018
ΠΡΟΣ ΜΑΓΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΓΓΙΣΕΣ ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ηχολήπτης: Themistoklis Pantelopoulos
visuals, staging: Nuru Muru // Alex Kappas // secret helper
words: Georges Varanx via Φράκταλς
kliks: Maria Vardaki's Photography
Μπαίνω μέσα. Σκοτάδι, σκόνη, κάτι πολύχρωμα φώτα αναβοσβήνουν. Δεν υπάρχει κανείς, δεν υπάρχω ούτε εγώ. Στροβιλίζομαι, κάτι ψυχές, άνθρωποι, μια ντίσκομπάλα, φαντάσματα, σκιές. Φύγανε κι αυτές. Δεν υπάρχω.
Εικόνες, σκέψεις και αισθήματα. Ανεμοστρόβιλοι και φωτιές. Ζεσταίνομαι, ιδρώνω, εξαϋλώνομαι. Αιωρούμαι και μετά συμπυκνώνομαι. Απόσταγμα να τρέχω στα τοιχώματα του σκοταδιού. Κάτι στάζει. Κάτι πολύχρωμα φώτα αναβοσβήνουν. Έχω χαθεί. Που βρίσκομαι;
Παράδεισος, ζούγκλα, κόλαση. Δεν τρομάζω ούτε ένα δεύτερο του λεπτού. Απολαμβάνω. Το κεφάλι μου σε άλλο σημείο, πιο πέρα το σώμα μου, παρά ‘κει η καρδιά μου πεταμένη. Διασκορπίστηκα, έπεσε όλη η μουσική πάνω μου και σκέδασε το σώμα μου. Το κεφάλι μου ανοιγμένο, χέρια, πόδια σπασμένα, παρά ‘κει η καρδιά μου πεταμένη.
Είμαι χαμένος. Πού μπαίνει το κεφάλι; Πού η καρδιά; Τα βάζω τυχαία, όπου τύχει. Τσαλαπατημένα κι άμορφα είναι, μια χαρά ταιριάζουν οπουδήποτε. Να ‘μαι! Ορίστε, υπάρχω.
Άνοιξαν όλες οι πληγές της ψυχής μου και τρέχουν αίματα ταυτόχρονα, πολύχρωμα. Ποτάμια, φώτα, μάτια, φωτιές, σώματα, σκιές.
Επιπλέω στα πολύχρωμα κατακάθια της ψυχής μου, ύπτια.