Η λεγόμενη «ποιητική γενιά του 2000», με το ήδη σημαντικό και πολυφωνικό έργο της, έχει πυροδοτήσει έναν ευρύτερο στοχασμό γύρω από τους τρόπους γραφής και ανάγνωσης της ποίησης, τη δημόσια λειτουργία της, καθώς και τον κοινωνικό και πολιτικό της ρόλο.
Στο ιστολόγιο Ποιητική Κρίση του Βασίλη Λαμπρόπουλου έχουν συγκεντρωθεί δοκιμιακά κείμενα που συνομιλούν με ζητήματα όπως η τέχνη, η εξουσία, η τάξη, η ταυτότητα, το φύλο, η οικολογία. Δεν αποτελούν ένα κλειστό corpus, αλλά λειτουργούν ως αφορμές για τη διαμόρφωση ενός ανοιχτού, διαλογικού πεδίου γύρω από την ποιητική του 21ου αιώνα.
Με αφετηρία τα κείμενα αυτά —και υπερβαίνοντάς τα— οργανώνουμε μια διημερίδα-εργαστήριο που επιχειρεί να προσεγγίσει τη σύγχρονη ποίηση με όρους κοινότητας: ως ένα ρευστό και ανοιχτό πλέγμα συγχρονιών, συλλογικών εμπειριών, βιωμένων εγγυτήτων και αισθητικών επιτελέσεων.
Απέχοντας από μια ακόμη απόπειρα στοχασμού «από τα πάνω», η διημερίδα συνδυάζει θεωρητικό προβληματισμό με βιωματικές και συμμετοχικές πρακτικές: διασταυρώνει ακαδημαϊκές προσεγγίσεις με φωνές δημιουργών, φέρνει σε διάλογο διαφορετικές εμπειρίες και τρόπους προσέγγισης της ποίησης και προσκαλεί το κοινό σε ενεργή εμπλοκή.
Με ομιλίες, επιτελέσεις ποίησης, στρογγυλά τραπέζια, ανοιχτές συζητήσεις, εργαστήρια και ανταλλαγές ιδεών, επιχειρούμε να διερευνήσουμε την ποίηση όχι μόνο ως λόγο, αλλά και ως πράξη, ρυθμό, συμμετοχή, επιτελεστικότητα και ενδεχόμενο.
