25/05/2026
Terugblik op een bijzonder Troostcafé
Afgelopen donderdag kwamen we samen tijdens het Troostcafé voor ouders, broers en zusjes die iemand verloren in het verkeer. Een avond die moeilijk in woorden te vatten is, maar die vooral gevuld was met warmte, herkenning en verbinding.
Wanneer mensen samenkomen die een gelijkaardig verlies dragen, ontstaat er iets bijzonders. Zonder veel uitleg begrijpen blikken elkaar. Stiltes voelen niet ongemakkelijk aan. Verdriet hoeft niet verborgen te worden. Er was ruimte voor tranen, maar ook voor zachte glimlachen, herinneringen en momenten van hoop.
Wat deze avond zo waardevol maakte, was de openheid waarmee iedereen aanwezig durfde zijn. Niet alleen als ouder, broer of zus die iemand mist, maar ook als mens met een verhaal dat gehoord mag worden. Het Troostcafé werd opnieuw een plek waar verdriet gedeeld kon worden zonder oordeel, en waar mensen even mochten voelen dat ze er niet alleen voor staan.
We willen ook onze sprekers Peggy, Jens en Bernadette enorm bedanken. Elk van hen bracht op zijn of haar manier iets unieks mee. Hun woorden waren eerlijk, warm en oprecht. Ze gaven inzichten, boden herkenning en maakten ruimte voor een gesprek. Soms waren het kleine zinnen die bleven nazinderen, soms krachtige verhalen die zichtbaar iets in beweging brachten bij de aanwezigen.
Ook de mensen van , de aanwezigheid van , de hulp achter de schermen van Katrien en Tineke,...
De meerwaarde van zulke ontmoetingen zit vaak in de kleine dingen:
iemand die zegt: “Ik herken dat gevoel”
een gesprek dat onverwacht troost brengt
het gevoel dat jouw verlies er mag zijn
samen herinneren zonder uitleg te moeten geven
We zagen opnieuw hoeveel kracht er schuilt in verbinding. Hoe mensen elkaar kunnen dragen, zelfs wanneer woorden tekortschieten. En hoe belangrijk het is om plekken te blijven creëren waar verdriet en liefde naast elkaar mogen bestaan.
Dankjewel aan iedereen die aanwezig was, die luisterde, sprak, deelde of gewoon mee stil was. Jullie maakten van deze avond een warme en veilige plek.
We dragen jullie verhalen verder mee.
