08/08/2026
Werkbezoek aan het Menuhin Festival
Deze week brachten we een bezoek aan het Menuhin Festival te Gstaad, met vorige woensdagavond een concert van Sir András Schiff in het kerkje van Saanen.
Hoewel Schiff het programma al een week eerder had meegedeeld, werd het pas vlak voor het concert door intendant Daniel Hope aan het talrijke publiek aangekondigd: Mozarts Fantasie in do klein, Beethovens 28ste sonate en de Goldbergvariaties van Bach. Een zucht van herkenning ging door de zaal na aankondiging van goldberg.
Schiff staat bekend om zijn encyclopedische programma’s. Zo hoorden we hem vorig jaar in Berlijn op opeenvolgende dagen in de volledige Engelse Suites van Bach, met als toemaatje de volledige tweestemmige Inventies; de dag nadien de Franse Suites met de Duetten als bis en nog een dag later het volledige tweede boek van Das Wohltemperierte Klavier. En dat allemaal uit het hoofd en zonder pauze. Muzikaal indrukwekkend, al stelt zo’n programma ook het uithoudingsvermogen van het publiek behoorlijk op de proef. Een olympische prestatie eerder dan een beklijvend concert.
Ook het concert in Saanen was een speciale ervaring. Het prachtige gereformeerde kerkje, met zijn houten banken en houten balkon, zat volledig vol. Alleen bleek de akoestiek minder geschikt dan gehoopt: bij de minste beweging kraakte het hout. Tijdens het lange programma verlieten dan ook verschillende mensen voortijdig de zaal. Een historische en sfeervolle plek, maar niet noodzakelijk de ideale concertomgeving voor een dergelijk programma.
Het concert zelf was daardoor minder overtuigend. Interessanter waren de meestercursussen en de ontmoetingen met de musici. Tegelijk kregen we soms een wat merkwaardig, bijna sectair gevoel: een wereldje dat zich sterk rond haar eigen bastion lijkt te organiseren. De aanwezigheid van heel wat internationale bezoekers – en zelfs enkele privéjets op de luchthaven – maakt dat beeld compleet.
Het doet je ook opnieuw beseffen hoe bijzonder we het in Drongen hebben met de Blanc-Fixe: een zaal waar de omstandigheden voor kamermuziek uitstekend zijn en waar muziek en publiek centraal staan.
Een boeiend werkbezoek dus, vooral omdat je door dergelijke ervaringen opnieuw kritisch gaat nadenken over wat een goede concertomgeving en een sterk festival eigenlijk maken.
Kwaliteit meet je uiteindelijk niet af aan het aantal privéjets dat voor je festival landt.
