01/09/2021
เรื่องเล่าจากความทรงจำ ภาคต่อ มาแล้วค่ะ
ทะเลน้อย ร้อยรัน งานวิ่งปลุกพลังใจชาวพัทลุง มีเบื้องหลังการจัดงานอย่างไร มาอ่านกันต่อได้เลยค่ะ
https://www.facebook.com/100210185647791/posts/135770165425126/?d=n
รู้จักกับรัฐ .. ทะเลน้อยร้อยรัน งานวิ่งปลุกพลังใจให้ชาวพัทลุง
ความเดิมต่อจากโพสต์แรกเรื่องของการบิดดิ้งการเข้าเป็นผู้จัดงานวิ่ง เพื่อฟื้นฟูการท่องเที่ยวให้กับพื้นที่ ทะเลน้อย จ.พัทลุง (อ่านได้จากโพสต์นี้ https://www.facebook.com/100210185647791/posts/133869318948544/ )
โจทย์หนึ่งที่คณะกรรมการเน้นคือการกระตุ้นการท่องเที่ยว และสื่อสารให้คนทั่วไปรู้ว่า ทะเลน้อย กลับมาแล้ว พัทลุงฟื้นแล้ว พร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยวได้แล้ว และอยากให้จัดงานนี้เร็วที่สุด ตามกำหนดที่แจ้งไว้ตอนนำเสนอคือ เดือนถัดไปเลย
ผมได้แจ้งคณะจัดงานว่า งานนี้ผมอยากให้เป็นงานที่จะเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ของวงการวิ่งไทย อยากมีเวลาในการวางแผนงาน และเตรียมงานอย่างละเอียด และอยากจะดึงนักวิ่งเชิงกีฬาจากต่างถิ่นเข้าสู่พื้นที่ มากกว่าให้ชาวพัทลุงวิ่งกันเอง เพราะงานนี้ ผมเองไม่ได้มองว่าเป็นงานวิ่งเพื่อสุขภาพ แต่วัตถุประสงค์หลักคือวิ่งด้วยเที่ยวด้วย อยากได้คนต่างถิ่น ยิ่งไกลยิ่งดี จะได้พักที่พัทลุงนานขึ้น และอยากเห็นคนที่ไม่เคยมาพัทลุงมาก่อน จะได้มาครั้งแรก ทั้งหมดนี้อยากได้เวลาเพิ่ม เพื่อโปรโมท เพื่อเก็บรายละเอียด และเพื่อตกผลึกบางอย่างในการจัดการ สุดท้ายได้ข้อสรุปว่า จัดในอีก 3 เดือนข้างหน้าคือ 23 กรกฎาคม 2560
งานนี้หลังการนำเสนอไปแล้ว ยังมีดีเทลอีกหลายอย่าง ที่ผมและทีมยังต้องเข้าไปเก็บรายละเอียด และทำงานต่อ เพื่อความสมบูรณ์แบบ ภารกิจแรกคือ ผมไปวิ่งในเส้นทางจริง ที่เวลาเดียวกับที่จะปล่อยตัว การวิ่งสำรวจเส้นทางเองแบบนี้ มีความสำคัญหลายอย่าง อย่างแรกคือเราจะเห็นสภาพแสงไฟจากมุมมองนักวิ่งเอง ได้เห็นสภาพพื้นผิวถนนจากการวิ่งจริง และได้สำรวจดูว่ามีสุนัขเจ้าถิ่น มีอุปสรรคด้านกลิ่น ด้านควันอะไรหรือไม่ในช่วงเวลาดังกล่าว เพื่อนำข้อมูลไปแจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ช่วยจัดการบางส่วนให้ จากการวิ่งสำรวจก็พบว่า เส้นทางนี้ สว่างแค่ 500 เมตรแรก ที่เหลือคือไม่มีไฟส่องสว่างเลยตลอดเส้นทาง ปล่อยตัวตี 5 แน่นอนว่าไฟส่องสว่างจำเป็น และการเตรียมไฟส่องสว่างยาวเกือบ 10 km นี้ ใช้งบประมาณเยอะ เรื่องพื้นถนนไม่ค่อยมีประเด็นใหญ่ ถนนส่วนใหญ่ค่อนข้างสภาพดีมาก มีส่วนน้อยไม่กี่จุดที่ต้องซ่อมเล็กน้อย ก็ได้หน่วยราชการในจังหวัดช่วยเหลือเป็นอย่างดี ด้านสุนัขก็ไม่เยอะ และไม่ดุ วิ่งได้อย่างสบายใจ วิ่งไปอากาศดีมาก เพราะมีความเป็นธรรมชาติเต็มๆ สองข้างทาง สิ่งที่เห็นเพิ่มเติมคือ ตลอดเส้นทางนี้ ไม่มีห้องสุขาเลย ไม่ดีแน่ถ้านักวิ่งปวดหนัก ปวดเบากลางสะพาน 555 แต่เรื่องนี้แก้ได้ไม่ยากมาก หารถสุขามาเยอะๆ ช่วยได้ แต่จังหวัดพัทลุงเองมีแค่ 1 คัน จะหามาระดับ 20 คน ก็ต้องหามาจากทั่วภาคใต้ วิ่งไปครึ่งทางฟ้าเริ่มสว่าง ผมเริ่มตื่นตาตื่นใจกับความงามสองข้างทางมากยิ่งขึ้น พอกลับตัวมาเห็นวิว ผมบอกกับทีมเลยว่า นี่คือหนึ่งในรูทที่สวยที่สุดของประเทศไทยแน่นอน วิวหลักล้าน ยิ่งเห็นได้ด้วยสองขาของเราวิ่งมาเอง จะสวยขึ้นอีกหลายเท่า วิ่งครบระยะ 21.1km ได้สำรวจทุกอย่างพร้อม
งานนี้เป็นอีกงานที่เราเน้นเรื่องของการนำอัตลักษณ์ เอกลักษณ์ของพื้นที่อย่างทะเลน้อย ของพัทลุง มาโชว์เต็มที่ อะไรที่เราเห็นแล้วชอบ เห็นแล้วว้าว ก็พยายามนำมาส่งต่อความว้าวนี้ให้กับนักวิ่งต่อไปอีก ไม่ได้คิดเรื่องการประหยัดงบประมาณในหัวเลย งานนี้อยากแจกกระเป๋ากระจูดสานให้ทุกคน แทนถุงพลาสติก นักวิ่งก็ชอบมาก ในส่วนของระยะฮาล์ฟ เราก็อยากหาของที่ระลึกให้กับฟินิชเชอร์ในระยะนี้ เดินอยู่ทะเลน้อยหลายวัน จึงไปสะดุดกับตระกร้า หรือถังกระจูดสาน ลายสวย ดัดแปลงเล็กน้อย เติมแต่งบางอย่างเข้าไป เชื่อว่านักวิ่งคงดีใจ และแน่นอนว่า เราไม่ได้บอกนักวิ่งระยะฮาล์ฟไว้ก่อนว่าจะแจกให้ และนี่คืออีกสิ่งหนึ่งที่นักวิ่งจะได้จิตวิญญาณแห่งทะเลน้อยกลับบ้านไป บางคนนำไปใส่เหรียญรวมๆ ของทุกงาน บางคนนำไปใส่รองเท้า หรืออุปกรณ์วิ่ง บางคนนำกับไปเก็บไว้เป็นที่ระลึก แต่ผมมั่นใจว่าทุกคนจะจำทะเลน้อย จำพัทลุงได้ทุกครั้งเมื่อเห็นสิ่งนี้
งานนี้เราพยายามที่จะดึงชุมชม ดึงชาวบ้าน เข้ามาร่วมกิจกรรมกับเราให้มากที่สุด เน้นการกระจายรายได้ ไปยังหลายๆ กลุ่ม จ้างงานทั้งกระเป๋า ตระกร้า ถ้วยรางวัล สานจากกระจูด แฮนด์เมดทุกใบ ด้วยความตั้งใจที่จะให้คนหมู่มากได้มาร่วมต้อนรับนักวิ่ง มาร่วมกิจกรรม มีรายได้มากขึ้น ได้กำลังใจ ได้โอกาสจากกิจกรรมนี้
ทะเลน้อย ร้อยรัน เปิดรับสมัครปีแรก รับนักวิ่ง 2,500 คน รับไม่มากเพราะพื้นที่ค่อนข้างจำกัด เราอยากให้นักวิ่งได้รับความสะดวกสบาย การจัดการคล่องตัวจึงจำกัดการรับสมัคร โดยเปิดรับสมัครไปประมาณ 7 วัน เมื่อครบจำนวนก็ปิดรับสมัคร นักวิ่งหลายรายสมัครไม่ทัน เพราะเข้าใจว่างานวิ่งสมัครเมื่อไหร่ก็ได้ สมัครใกล้ๆ งานก็ได้ แต่งานนี้เราเตรียมความพร้อมอย่างดี เสื้อตรงไซส์ เหรียญครบ อาหารน้ำดื่ม บริการทุกอย่าง เตรียมไว้เพียงพอสำหรับนักวิ่ง 2,500 คนที่สมัครมา
หลังการสมัคร ก็เกิดกระแสการจองโรงแรมที่พักกันอย่างมากมาย เพราะใน 2,500 คนนี้ เป็นคนพัทลุง ไม่ถึง 200 คน ที่เหลือคือคนต่างถิ่น หลายคนมาจากกรุงเพทฯ และแน่นอนว่ามีนักวิ่งจากบางแสน ชลบุรี ระยอง จันทบุรี แฟนคลับของงานบางแสน21 ก็ไม่พลาดงานนี้มากันหลายร้อยคน ที่ไกลๆ มีเชียงใหม่ ขอนแก่น ก็มา 14 จังหวัดภาคใต้มารายงานตัวกันครบ สร้างความคึกคักให้กับโรงแรมในจังหวัดพัทลุงมาก ที่พักที่ทะเลน้อยมีแค่ประมาณ 100 ห้อง เต็มตั้งแต่ก่อนเปิดรับสมัคร เพราะนักวิ่งยุคใหม่ รู้ว่าต้องจองโรงแรมก่อนสมัครวิ่ง ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับเจ้าของห้องพักที่ผมและทีมไปพัก เจ้าของบอกว่า มีโทรศัพท์เข้ามาสอบถามวันละเป็นร้อยสาย แรกๆ ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ต้องรับสายแบบนี้ทุกวันหลายสัปดาห์ แต่คุณป้าเจ้าของห้องพักก็บอกว่า การได้รับสายแล้วบอกว่าห้องเต็มหมดแล้ว เป็นกำลังใจแบบหนึ่งที่ดี รู้สึกว่าคนอยากมาทะเลน้อยกันมากมาย และเป็นอย่างนี้กับทุกห้องพัก คุยกันเป็นเรื่องสนุก
และแน่นอนว่า นักวิ่ง 2 พันกว่าคนจากต่างถิ่น มักจะไม่ได้เดินทางมาคนเดียว หลายคนมากับครอบครัวใหญ่ หรือมีเพื่อน มีแฟนติดตามมาเที่ยว มาร่วมทริป ห้องพักทั่วจังหวัดพัทลุงฟูลบุคกิ้งหมด เป็นปรากฎการณ์ที่ทางจังหวัดเองก็ตื่นเต้น คึกคัก ไม่เคยเจอว่า งานวิ่ง จะสามารถทำแบบนี้ได้
เมื่อถึงวันรับเสื้อและเบอร์วิ่ง ซึ่งเรากำหนดให้จัดที่ตลาดน้ำทะเลน้อย อยากให้นักวิ่งรับเสื้อแล้ว ได้เที่ยว ได้ช้อปปิงกันต่อเลย ซึ่งนักวิ่งกลุ่มนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ทั้งกิน ทั้งใช้ ทั้งช้อปกันตลาดกระจายมาก ร้านน้ำปั่นที่ผมไปอุดหนุน บอกว่าวันนี้ยังไม่ได้หยุดเลย และตอนนี้ของทุกอย่างที่ปั่นได้หมดแล้ว บอกด้วยรอยยิ้มที่กว้างมาก ร้านขายขนมพื้นเมืองอีกร้านก็บอกว่า ขายวันนี้วันเดียว ได้มากกว่าที่ผ่านมาทั้งเดือน ตรงนี้เริ่มเห็นพลังแห่งนักท่องเที่ยวเชิงกีฬากันแล้ว
ภรรยาผมไปเดินเล่นที่ตลาดตรงใกล้จุดสตาร์ท เจอไข่ปลา และขนมหัวล้าน ป้าหน้าตาห่อเหี่ยว ยังขายไม่ค่อยดี ร้านอยู่ทำเลไม่ค่อยดี ชิมแล้วถูกใจ ก็เลยบอกป้าว่าเหมาขนมป้าทั้งหมด มาให้นักวิ่งวันพรุ่งนี้ ป้าทั้งสองดีใจมาก และรีบกลับบ้านไปเตรียมของมาเพิ่ม ใครได้ชิมไข่ปลาทอด ได้กินขนมหัวล้าน ก็น่าจะอร่อยขึ้นนะครับ ถ้าได้รู้ว่าป้าทั้งสองยิ้มกว้างขนาดไหน และป้าเองก็บอกว่าได้ยินนักวิ่งบอกว่าอร่อย ชอบก็มีกำลังใจมากขึ้น นักวิ่งหลายคนติดใจ ไปหาซื้อแบบแพ็กกลับบ้านไปเป็นของฝากอีก จนวันนั้นไข่ปลาเกลี้ยงตลาดทะเลน้อย
อีกสิ่งที่ยากจะเล่าคือ ในคืนวันเสาร์ก่อนวิ่ง เวลาประมาณ 2 ทุ่ม เกิดเหตุไฟตก ที่ทะเลน้อย ในร้านกาแฟที่ผมนั่งทำงานอยู่ เจ้าของร้านโทรเช็คการไฟฟ้า ได้ข้อมูลมาว่า เกิดการใช้ไฟพร้อมกันจากโรงแรมทั่วจังหวัดในปริมาณมากแบบไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ระบบสลับไปดึงไฟสำรองไม่ทัน ตรงนี้ก็เป็นการบอกว่า นักวิ่งเข้านอนเร็ว เปิดแอร์พร้อมกัน ในเวลาใช้ไฟพีค 😊
การจัดงานราบรื่นเรียบร้อย เป็นไปตามแผนงานที่เตรียมไว้อย่างดี ท่านรัฐมนตรีกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร มาเปิดงานและร่วมวิ่งด้วย ท่านแข็งแรงมาก มีข้าราชการจังหวัดที่สนิทกับผมมาเล่าว่า ตอนที่ท่านรัฐมนตรีบอกว่าจะกลับมาฟื้นฟูทะเลน้อยอีกครั้ง ตอนนั้นเค้าก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ คิดว่าแค่พูดให้กำลังใจ แต่นี่กลับมาจริง และมาแบบชุดใหญ่ไฟกระพริบ เศรษฐกิจทั้งจังหวัดคึกคักไปตลอดสัปดาห์ เรื่องนี้ต้องชื่นชมท่านรัฐมนตรีจริงๆ ครับ
จบงานทุกคนได้รับเหรียญควายน้ำ สัญลักษณ์สำคัญของทะเลน้อย ควายน้ำส่งยิ้มหวาน คนรับเหรียญส่งยิ้มหวาน คนมอบเหรียญส่งยิ้มหวาน ทะเลน้อย ร้อยรัน ได้ทำหน้าที่สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ งานวิ่งที่ร้อยเรียงเรื่องราวของทะเลน้อย ของพัทลุง และวิถีชีวิตของชาวปักษ์ใต้ เข้ากับงานวิ่งระดับมาตรฐาน ที่จะสร้างเป็นความทรงจำที่ดีให้กับผู้มาเยือนไม่รู้ลืม
ผมดีใจมากที่ในวันงาน พบเจอกลุ่มคนที่มาพัทลุงครั้งแรกในชีวิต หลายคนคือเพื่อนผมที่หาดใหญ่ ซึ่งอยู่ห่างจากทะเลน้อยไม่ถึง 2 ชั่วโมงแต่ก็ไม่เคยมาเที่ยวพัทลุง หลายคนขับรถมาไกล หลายคนสนุกกับการนั่งรถไฟ หลายคนบินมา นี่คือพลังจากนักท่องเที่ยวเชิงกีฬาตัวจริง เสียงจริง ไปที่ไหน เศรษฐกิจที่นั่นก็คึกคัก หลายคนกลับมาเที่ยวพัทลุงอีกครั้งหลังงาน ผมเองก็ประทับใจกับพัทลุงมาก ธรรมชาติสวยมากกกก ธรรมชาติยังดิบๆ ผู้คนน่ารัก อาหารอร่อย และค่าครองชีพไม่แพงเลย
ว่างๆ ไปเที่ยวพัทลุงกันนะครับ
#รู้จักกับรัฐ
#ทะเลน้อยร้อยรัน
#กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
