10/06/2023
Φω speaking
ΔΕΚΑ ΧΡΌΝΙΑ ΜΠΟΓΙΆΤΑ! 🔟
(Και είπα να κάνω μια σύντομη -ή και όχι τοσο- αναδρομή σε αυτά τα χρόνια...👵🏻)
Θυμάμαι την πρώτη μέρα που ανοίξαμε, ήμουν 14,5 και ούτε εγώ, αλλά ούτε και οι υπόλοιποι της Μπογιάτας ξέραμε τι να περιμένουμε...
Ανοίγουμε λοιπόν, όπως όπως, χωρίς πολλά ποτήρια, ούτε πολλές γνώσεις... (Που να ήξερα το Ballantine's, μωρό παιδί🥃...)
Μέχρι τις τελευταίες μέρες ο μπαμπάς έχτιζε, έβαφε, και φυσικά άνοιξε χωρίς να είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι😅..
Σιγά σιγά μαθαίναμε πως να λειτουργούμε...
Εγώ, από το «παιδί για τα νερά» και τα τασάκια (και να πηγαίνω να ζητάω πάγο και μπουκάλια που μας τελείωναν από το διπλανά μαγαζιά🧊🍾), έπαιρνα σιγά σιγά πόστα...
Το αγαπημένο μου, το κάτω στην πόρτα για να "στήνω το μαγαζί"..
Στην αρχή που κερνούσαμε κανέναν φίλο να μας κάνει "μαγιά"..
Μετά από λίγο ο κόσμος καθόταν παντού.
Θυμάμαι βραδιές που πήγαινα και έπαιρνα τις καρέκλες της βεράντας της κ. Κατερίνας από το μπαλκόνι δίπλα, και έβαζα κόσμο μπροστά στην ορχήστρα. Ή που καθόταν στα σκαλιά μέχρι να αδειάσει τραπέζι...🌻
Από την μπογιάτα λοιπόν πέρασε πολυυςςς κόσμος! Κόσμος που μαζί αγαπηθηκαμε, μαλώσαμε, γελάσαμε, κλάψαμε, είμαστε ακόμα φίλοι🤍🤍..
Πρώτα από όλα, να ξεκινήσω με ένα ΤΑΙΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ σε όλους τους πελάτες που μας έχουν επισκεφθεί από όλες τις μεριές του πλανήτη, που έρχονται, μας φέρνουν σοκολάτες, (μας γράφουν καλές κριτικές😉) και μας δείχνουν την αγάπη τους! 🌍🌎🌏💚💙
Πέρασαν έπειτα μουσικοί που τραγουδήσαμε παρέα, χορέψαμε, "γιναμε κουκουλοφόροι"🎻🪇🎷..
Πέρασε η Βελεσιώτου που τραγούδησε τα διόδια με τον μπαμπά, πέρασε ο Μουζουράκης (που εν τέλει ΔΕΝ παντρεύτηκε μια από τις αδερφές Γκιβιζινη💔), και πόσοι ακόμα υπέροχοι μουσικοί... Ο Δημήτρης, η Στέλλα, ο Νίκος, ο Βαγγέλης, ο Πέτρος, ο Στέλιος, και η λίστα δεν τελειώνει...
Πέρασε όλο το προσωπικό που γίναμε μια παρέα, με κάποιους οικογένεια, (ή και όχι), αλλά που μας έμαθαν και μάθαμε πράγματα... Πέρασε ο Μάριος, ένας φίλος και αγαπημένος συνεργάτης που δεν είναι πια κοντά μας..🕯️
Πέρασαν νύχτες με βροχή που φορούσαμε τις πλαστικές σακούλες, έβρεχε από παντού, δεν είχαμε ρεύμα, αλλά συνεχίσαμε...🖤
Πέρασαν νύχτες αξέχαστες, έντονες, βαρετές, κρύες, πολύ ζεστές, γεμάτες, άδειες...
Πέρασε πολύς χορός... Τσιφτετέλια, ντέφια, σαξόφωνα, λιανοχορταρουδια, Κρητικά, βαλσακια, μπελά Τσάο, σκυλαδικα για Ρουμάνους...
Πέρασε κόσμος που σήμερα είναι για εμάς καρδιακοί φίλοι, και που χωρίς το μαγαζί δεν θα ξέραμε ποτέ... Κόσμος που μας στήριξε σε δύσκολες καταστάσεις, κόσμος που κρατάμε επαφή όλο το χρόνο, και που ανυπομονούμε να δούμε κάθε καλοκαίρι🇬🇷🙏🏽
Εγώ μεγάλωσα με την μπογιάτα.. Γέλασα, έκλαψα, μάλωσα, πιέστηκα, μίλησα, γνώρισα, ωρίμασα, ερωτεύτηκα, χόρεψα (😉), τραγούδησα..
Αλλά το πιο ωραίο ήταν, αυτές η στιγμές που ήρθα κοντά με την μαμά, τον μπαμπά και την Λεφ👨👩👧👧. Που μετά την δουλειά, θα καθόμασταν στο "κάτω 2", στο μπαλκόνι..
Θα ηρεμούσαμε από την πίεση της μέρας, και απλά θα τα λέγαμε για την βραδιά... Για το ζευγάρι με το "μοχίτο και το Τζόνι μαύρο χωριά πάγο", για το πρόγραμμα των μουσικών, για τα λαθη που έκανα στο γέμισμα, και μετά θα πηγαίναμε για πρωινό, κατά τις 04:30 στον Χάρη, να φάμε κοτόπουλο αγγούρομαγιονέζα...
Την αγκαλιά με την λεφ όταν κάναμε καλό ταμείο τον δεκαπενταύγουστο, τον μπαμπά που έλεγα Νίκο για να μην καταλαβαίνει ο κόσμος πως είναι ο μπαμπάς μου, και φυσικά την κρυφή (και όχι πια κρυφή) μαμά που χωρίς αυτή το μαγαζί δεν βγάζει ούτε μισή μέρα 💪🏼...
Με αυτούς ήρθα τόσο κοντά, ξέρω πως χωρίς αυτό δεν θα ήμασταν ποτέ έτσι🤗...
Και φτάνουμε σιγά σιγά στο σήμερα... Τα χρόνια πέρασαν, και όπως εγώ άλλαξα, έτσι και η Μπογιάτα μας αλλάζει... Όμως όπως και στην πρώτη βραδιά, (εκτός του ότι ακόμα μας τελειώνουν τα ποτήρια), υπάρχει η αγάπη μας, η διάθεση να βγαίνουμε από τα comfort zones και να εξελισσώμαστε, να είμαστε ανοιχτοί για όλους, όλες, όλα...🌞
Εκ μέρους της Μπογιάτας (και της οικογένειας πίσω από αυτή) ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ για όλα αυτά τα χρόνια, και σας περιμένουμε (με καταπληκτικό vegetarian Mussaka, τσιπουρακι και κολοκυθοκεφτέδες) και αυτό το καλοκαίρι 🤗🥰
