01/10/2025
De vlook is opgeheven, waat ich dich brom!!
De afgelopen weken stond Linne in het teken van een bijzonder jubileum: 100 jaar stuw en de Vlook van Osen. Wat begon als een droom, groeide uit tot een ongekend evenement voor zo’n klein dorp. En dat was onmogelijk geweest zonder de tientallen vrijwilligers die hun tijd, energie en hart erin hebben gestoken. Chapeau voor iedereen die zich hiervoor heeft ingezet.
“Maar als je het over een stuw hebt, heb je het ook over een stuwende kracht.” En die kracht heeft in Linne een naam: de familie Poels. Samen met Paul en Nicole in het bestuur, Roy en Ben (helaas niet op de foto) als actieve krachten binnen de organisatie en zeker niet te vergeten bestuursleden Lindsay Sleijpen en Leon Nelissen, die stuk voor stuk een onmisbare rol in de organisatie vervulden, blikken we kort terug op het evenement.
Achtbaan aan emotie
Leon beschrijft de afgelopen maanden als een achtbaan. “High speed,” zegt hij, “maar wát een rit.” “Er is een enorme saamhorigheid ontstaan,” vult Lindsay aan. We kunnen dit vanuit Leef Linne alleen maar beamen. Linne voelde als één grote familie, een dorp dat zichtbaar hechter uit dit avontuur is gekomen.
“Ooit begon het heel klein,” zegt Roy, “met een eenvoudige oproep: ‘We zoeken vrijwilligers.’” Niemand kon toen voorzien dat dit zo groot zou worden. Het bleek een enorme puzzel om alles rond te krijgen, maar met steun vanuit de gemeente Maasgouw en ook uit Roermond viel alles op zijn plek. Het symbolische moment waarop burgemeester Dion Schneider zijn hand op de schouder van Paul Poels legde, werd door Paul zelfs als een kantelpunt ervaren. “Daar voelden we: dit komt goed.”
Bijgeloof of teken?
Er was ook een stukje mystiek. Piet Evers, nauw betrokken bij de voorbereidingen, kon er niet meer bij zijn. Maar bijna elke avond, precies aan het begin van het stuk, verscheen er een ooievaar boven het terrein, vertelt Nicole. “Toeval? Geloof?” Voor de organisatie en vele vrijwilligers voelde het alsof Piet er tóch bij was.
Gas op die lolly
De weken voor de voorstellingen waren zwaar. “We hebben tropendiensten gedraaid. Gas, gas, gas,” klinkt het nuchter. Het ging niet vanzelf, maar misschien juist daarom is het nog mooier dat er geen enkele wanklank in het dorp was. Geen klachten, enkel trots.
En volgens ons terecht: negen uitverkochte avonden met telkens 400 toeschouwers, plus nog vele andere activiteiten. In totaal genoten ruim 7.500 bezoekers van alles wat georganiseerd werd. “Ze verdienen een lintje,” grapte een vrijwilliger die we na een van de voorstellingen spraken, maar eigenlijk meent iedereen dit ook serieus in het dorp. De waardering voor de organisatie en hun bijdrage aan Linne is groot.
Een grote ontlading
Het slotmoment, op zondagavond tijdens het bedankfeest voor de vrijwilligers, bracht alles samen: emotie, trots en vooral opluchting. “Dat was een enorme ontlading,” blikt Paul terug.
En de hamvraag: was het het allemaal waard? Heel even valt er stilte, een flard van twijfel. Dan klinkt het resoluut: “De Vlook is opgeheven en het resultaat telt. Ja, dit was het waard. Meer dan dat zelfs.”
Namens het hele dorp hebben we deze kanjers getrakteerd op een grote vlaai en een bedankje namens het dorp.
Belaef de zin van ’t laeve in Lin!!
