Team de Sonnemaatjes

27/05/2025

27/05/2025

Nadat we nog een korte terugreis vanuit Paderborn hadden afgelegd, reden we zondag rond het middaguur het mooie Gieterveen weer binnen. De wasjes zijn gedraaid en de Volvo is inmiddels uitgepakt, schoongepoetst en staat weer netjes op zijn plekje in de schuur. Maandag mag hij nog even op pad voor een reparatie aan de airco, en daarna is het tijd voor zijn welverdiende winterslaap.

Wat hebben we een geweldige week achter de rug! Samen met De Waadriders Barrelteam, Team Deurbroezeen en natuurlijk Buurman en Buurman(Berend Krol & Gerke Sipma) was het elke dag een feest. Mannen, bedankt voor het lachen, de sterke verhalen en de gezellige avonden onder de partytent — het was weer een week om niet te vergeten.

Natuurlijk willen we ook al onze sponsoren en trouwe volgers bedanken!

Nu richten we ons op de volgende feestjes met Hemelvaart, Boerenrock en stiekem kijken we ook al een beetje vooruit naar ons volgende avontuur in november. Dan laten we de auto staan en stappen we lekker in het vliegtuig naar Marrakech!

25/05/2025

De Terugweg: Samen Uit, Samen Thuis

Gisteren begon het laatste hoofdstuk van onze reis: de terugweg naar huis. Niet iedereen begon de dag even lekker – sommigen hadden wat last van de maag – maar dat kon de stemming niet bederven. Al snel zaten we weer in de auto, slingerend door prachtige binnenwegen. Het landschap was schitterend, maar na vier uur sturen en slechts 200 kilometer op de teller, besloten we dat het tijd was voor wat meer tempo. Dus: de snelweg op.

Voordat we goed en wel op snelheid waren, moesten we nog even aan de kant. De Waadriders Barrelteam hadden pech – een lekke band. Gelukkig waren Berend en zijn gouden handen snel ter plaatse, en met onze mentale support (en wat gein vanaf de zijlijn) konden we al snel weer verder.

Onderweg boekten we een hotel in Paderborn, waar we na aankomst onze kamers betrokken en ons even opfristen. Daarna gingen we gezellig samen uit eten – een mooie afsluiter van de dag. Na een heerlijke do**he volgde nog een laatste drankje met z’n allen. Een moment van nagenieten, maar ook van afscheid. De mannen vertrokken de volgende ochtend vroeg, dus hier scheidden onze wegen.

Wij namen het vanochtend iets rustiger. Na een ontspannen ontbijt stapten we op ons gemak weer in de auto en zetten koers naar huis – met een hoofd vol herinneringen.

25/05/2025

Dag 5 – De Grande Finale van de Megarun

De vijfde en laatste etappe van de Megarun brak aan: van Gradac naar Weissenbach. Officieel het slotstuk van een onvergetelijk avontuur. We gingen slapen met het getik van regen op het tentdoek, en bij het wakker worden was het nog steeds grijs en nat. Geen tijd om te treuzelen – snel do**hen, de kletsnatte en modderige tentjes bij elkaar graaien en proppen maar, de dakkoffer in. Weg ermee. Dit was officieel onze allerlaatste nacht in een tent!

Maar ondanks het druilerige begin, werd het een adembenemende rit. De route voerde ons dwars door de Oostenrijkse bergen, langs diepe dalen, eindeloze vergezichten en kronkelende haarspeldbochten die je elke keer opnieuw deden glimlachen. Hoe hoger we kwamen, hoe mooier het werd. En alsof het zo moest zijn: later op de dag brak de zon door. Alles werd lichter, warmer – perfect voor de laatste kilometers.

En toen, rond 17:00 uur, bereikten we de finish samen met De Waadriders Barrelteam, Team Deurbroezeen en buurman en buurman. Moe, stoffig, voldaan – maar we hadden het gehaald. Weer een Megarun succesvol volbracht!

Tot onze opluchting konden we nog een blokhut regelen voor de nacht, zodat de natte tentjes in de dakkoffer konden blijven waar ze hoorden: opgeborgen en vergeten. De avond eindigde zoals het hoort: met z’n allen op het feestterrein, lachend, proostend en terugblikkend op een waanzinnig mooie week.

De Megarun zat erop – maar de herinneringen? Die blijven.

25/05/2025

Megarun dag 4!
Een dag vol verrassingen in Kroatië

Vandaag hoefden we voor de verandering de tentjes eens niet af te breken – wat een luxe! We bleven op de camping staan en maakten een mooie rondrit door het adembenemende Kroatië. De dag begon fris – letterlijk – met een koude do**he, maar daarna waren we klaar voor avontuur.

Onze route voerde ons langs de indrukwekkende Plitvicemeren, waar we genoten van het uitzicht en de natuur. Onderweg stopten we bij een klein lokaal restaurantje voor de lunch. Daar werden we enthousiast ontvangen door een serveerster die meteen helemaal opveerde toen ze Berend en Gerke hun “wooden shoes” zag. Ze vond ze fantastisch! Haar enthousiasme werkte aanstekelijk, en als aandenken kreeg ze zelfs een paar klompjes mee. Haar glimlach zei genoeg.

Na een dag vol mooie indrukken keerden we terug op de camping. De buren waren zo vriendelijk om hun statafel uit te lenen, en samen maakten we het gezellig. Toen de regen later op de avond ineens losbarstte, doken we met z’n allen de partytent in. Maar zelfs dat kon de sfeer niet verpesten – het werd een knusse, vrolijke afsluiting van een prachtige dag.

22/05/2025

Slingeren door Slovenië en Kroatië

Dag 3 van de Megarun begon in het rustige Pivka. Van daaruit slingerden we via de kronkelige wegen van Opatije naar Gradac, diep in het hart van Slovenië. De route was adembenemend, met scherpe bochten, glooiende heuvels en uitzichten die je bijna deden vergeten dat je moest sturen.

Voor de lunch streken we neer in een typisch lokaal restaurantje, waar de tijd stil leek te staan – inclusief de asbakken die nog gewoon op tafel stonden. Na een stevige maaltijd reden we verder en kwamen we langs een brandweerkazerne. Tot onze verrassing mochten Klaas en Berend daar even binnenkijken. Ze haalden hun ‘brandweer-hart’ op, en de lokale brandweerman was minstens zo enthousiast – niet alleen over onze wagens, zullen we maar zeggen.

Op de camping aangekomen genoten we van een verfrissende do**he en een goede maaltijd. Maar de dag was nog niet voorbij: Klaas en Remco hebben gesleuteld aan onze compressor met ons als hulpkrachten.(Lees bijschijnen, spullen vasthouden en aangeven) Gelukkig draait alles weer als een zonnetje – dus vandaag kunnen we weer vrolijk toeterend verder.

Dag 4 is inmiddels begonnen, en we slingeren vrolijk verder, nu door het prachtige Kroatië. Op het programma: een route langs de magische Plitvice meren. Laat het avontuur maar doorgaan!

21/05/2025

Dag 2 van de Megarun: een avontuur door de bergen

Gisteren was het alweer dag 2 van de Megarun, en wat voor één! We vertrokken met De Waadriders Barrelteam, Team Deurbroezeen en buurman & buurman vanuit Mauterndorf en reden via een prachtige route door Italië naar Pivka in Slovenië. Onderweg genoten we van adembenemende bergweggetjes, met afdalingen van maar liefst 23% en zelfs 27% — een waar feest voor de liefhebbers van avontuur en stuurwerk.

Om 22:00 uur kreeg iedereen tien minuten de vrijheid om helemaal los te gaan. Sirenes, toeters, knipperende lampjes — alles ging aan. Wat een spektakel! Daarna brachten we nog even een bezoekje aan Stef Ekkel, wat voor de sfeer nog een extra zetje gaf.

Na een enerverende dag doken we de tent in voor wat welverdiende rust. Inmiddels is alles weer ingepakt en staan we bijna klaar om te vertrekken voor een nieuwe dag vol avontuur.

20/05/2025

De eerste dag van de Megarun

Gisteren was het zover: de eerste officiële dag van de Megarun. De spanning en het enthousiasme hingen voelbaar in de lucht toen we ’s ochtends vertrokken. Onze route voerde ons dwars door de bergen van Tsjechië richting Oostenrijk, een adembenemende rit vol bochten, vergezichten en onverwachte momenten.

We begonnen in Prachatice, waar de ochtendmist nog tussen de huizen hing. De wegen kronkelden door bossen en over bergpassen, en achter elke bocht wachtte een nieuw uitzicht. Via een tussenstop in Steyr, een prachtig Oostenrijks stadje reden we uiteindelijk door naar Mauterndorf, ons eindpunt voor de dag.

Toen we laat in de middag de camping bereikten, begon het flink af te koelen. De temperatuur daalde snel in de bergen, en we waren maar wat blij dat we vooraf nog een extra slaapzak en een warmtekussen hadden ingeslagen. Die bleken geen overbodige luxe want het was super koud. Maar we hebben toch heerlijk warm kunnen slapen.

En nu staan we alweer klaar aan de start van dag 2. De motoren brommen zacht, de lucht is fris, en de zin is groot. Op naar dag 2!