30/06/2026
Zilveren Kers voor Nico Bolder 🍒
Ter gelegenheid van de uitreiking van de Zilveren Kers aan Nico Bolder schreef Derk Wijkamp een prachtig gedicht dat hij zelf voordroeg en zo de ontvanger van De Zilveren Kers bekend maakte. Daarmee gaf hij deze bijzondere onderscheiding een extra betekenis.
🍒🍒🍒🍒
Een tennisveld bestaat uit een net en een handvol lijnen,
om te spelen heb je een bal nodig, een stuk hout
met daarin wat strak gespannen snaren.
Maar een vereniging heeft mensen nodig, toewijding,
vriendschap
Om mij heen hoor ik stemmen die ik vaker gemengd
dan eenzaam heb gehoord, muziek doet een poging te klinken.
Langzaam vinden mijn voeten evenwicht, komen eindelijk thuis.
En op mijn schouder rust een hand gemaakt voor kaarten,
voor tennis
Wel vaker vond ik haar ogen langs de baan,
kalme betrokkenheid, nooit meer dan een halve meter van de zijne.
Wel vaker vond ik er steun,
maar nooit eerder drukte haar handen zo stevig de mijne,
als toen die steun wederkerig bleek
Samen spelend voor herinneringen, met hen voor wie die
herinnering het mooiste is. En samen spelend
geeft men de toewijding over,
vinden liefde en vriendschap hun plaats op het veld ─
Er loopt een rode draad door onze vereniging.
Eén van kalme betrokkenheid, van hevige toewijding,
van hulp aan wie dat nodig heeft, van een plek om thuis te zijn.
Voor elke rode draad zette men ooit een pen op papier
En deze pen schreef:
“Aan de dames en heren, die zich in beginsel als lid van een op te richten Gendtse tennisclub hebben opgegeven … Geachte mevrouw, mejuffrouw, heer … Wij zijn hiermee thans zover gevorderd, dat een oprichtingsvergadering kan plaats vinden.”
Getekend, bewaker van de rode draad,
Nico Bolder
Ltc Gendt
