Za

Za ❤️️

31/08/2026

...

ព្រះពុទ្ធ ទ្រង់សម្តែងថា ជីវិតគឺជាទុក្ខមានរូបមានទុក្ខមកជាមួយអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើគឺកម្មល្អអ្វីដែលអ្នកត្រូវចៀសវាងគឺកម្មអាក្...
13/08/2026

ព្រះពុទ្ធ ទ្រង់សម្តែងថា ជីវិតគឺជាទុក្ខ

មានរូបមានទុក្ខមកជាមួយ
អ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើគឺកម្មល្អ
អ្វីដែលអ្នកត្រូវចៀសវាងគឺកម្មអាក្រក់
សត្វលោកប្រព្រឹត្តទៅតាមកម្ម។

. ដើមដំណើរកំណើតនៃវិន័យសម័យដើមដំបូង៖ ក្នុងពុទ្ធកាល ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមិនទាន់បានបញ្ញត្តិការចូលវស្សានៅឡើយទេ។ ព្រះសង្ឃតែងតែនិ...
18/07/2026

. ដើមដំណើរកំណើតនៃវិន័យសម័យដើមដំបូង៖ ក្នុងពុទ្ធកាល ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមិនទាន់បានបញ្ញត្តិការចូលវស្សានៅឡើយទេ។ ព្រះសង្ឃតែងតែនិមន្តកាត់វាលស្រែចម្ការគ្រប់រដូវកាល។ការតិះដៀលពីប្រជាជន៖ នៅរដូវវស្សា ព្រះសង្ឃនិមន្តទៅខាងក្រៅ បានជាន់ដកទំពារដំណាំពូជដាំដុះ។ ពួកទ្រង់ក៏បានជាន់លើសត្វល្អិតតូចៗដែលសម្បូរក្នុងរដូវភ្លៀង។ ប្រជាជន និងគ្រហស្ថដទៃទៀតបានរិះគន់ព្រះសង្ឃយ៉ាងខ្លាំង។ការបង្កើតពុទ្ធប្បញ្ញត្តិ៖ ព្រះពុទ្ធទ្រង់ជ្រាបហេតុការណ៍នេះ ពេលគង់នៅវត្តវេឡុវ័ន ក្រុងរាជគ្រឹះ។ ព្រះអង្គក៏បានបញ្ញត្តិឱ្យភិក្ខុសង្ឃចូលវស្សា ៣ ខែចាប់ពីពេលនោះមក។២. កិច្ចប្រតិបត្តិរបស់ព្រះសង្ឃក្នុងអំឡុងវស្សាការអធិដ្ឋានវស្សា៖ ព្រះសង្ឃត្រូវជួបជុំគ្នានៅព្រះវិហារដើម្បីតាំងចិត្តអធិដ្ឋាន។ ពួកទ្រង់សន្យាថានឹងមិននិមន្តទៅណាឱ្យដាច់រាត្រីឆ្លងថ្ងៃឡើយ។ករណីលើកលែង (សត្តាហករណី)៖ បើមានភារកិច្ចចាំបាច់ ដូចជាឪពុកម្តាយ ឬគ្រូអាចារ្យឈឺធ្ងន់ ព្រះសង្ឃអាចនិមន្តទៅបាន។ ប៉ុន្តែត្រូវត្រឡប់មកវត្តវិញក្នុងរយៈពេលមិនឱ្យលើសពី ៧ ថ្ងៃ។ការបំពេញធុរៈ៖ ព្រះសង្ឃផ្ដោតលើការរៀនសូត្រធម៌វិន័យ (គន្ថធុរៈ) និងការចម្រើនសមណធម៌ (វិបស្សនាធុរៈ)។៣. ទំនៀមទម្លាប់របស់ពុទ្ធបរិស័ទខ្មែរការរៀបចំទេយ្យទាន៖ មុនថ្ងៃចូលវស្សា ពុទ្ធបរិស័ទតែងនាំគ្នាដង្ហែទៀនព្រះវស្សា និងសំពត់សាដក (សំពត់ងូតទឹកភ្លៀង)។ការផ្គត់ផ្គង់ចតុប្បច្ច័យ៖ ញាតិញោមនាំយក អង្ករ ភេសជ្ជៈ ប្រេងកាត ធូប និងគ្រឿងឧបភោគបរិភោគទៅប្រគេនវត្ត។ នេះដើម្បីជួយសម្រួលការលំបាករបស់ព្រះសង្ឃដែលមិនអាចដើរបិណ្ឌបាតបានសម្រួលក្នុងរដូវវស្សា។ការរក្សាភ្លើងទៀន៖ ទៀនវស្សាដែលបានប្រគេនត្រូវរក្សាឱ្យឆេះជានិច្ច អស់រយៈពេល ៣ ខែពេញ។ ពន្លឺទៀនតំណាងឱ្យការបំភ្លឺប្រាជ្ញាស្មារតី និងនាំមកនូវសេចក្តីសុខចម្រើន។

ពិធីបុណ្យចូលព្រះវស្សា គឺជាវិន័យប្បញ្ញត្តិមួយក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលតម្រូវឱ្យព្រះភិក្ខុសង្ឃគង់ចាំវត្តអារាមអស់រយៈពេល ៣ ខែ ...
18/07/2026

ពិធីបុណ្យចូលព្រះវស្សា គឺជាវិន័យប្បញ្ញត្តិមួយក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលតម្រូវឱ្យព្រះភិក្ខុសង្ឃគង់ចាំវត្តអារាមអស់រយៈពេល ៣ ខែ (មួយត្រីមាស) ក្នុងរដូវភ្លៀង។ ពិធីនេះចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃ ១ រោច ខែអាសាធ ដល់ ថ្ងៃ ១៥ កើត ខែអស្សុជ ជាៀងរាល់ឆ្នាំ។

ឧបាសិកាវិសាខាបានសម្រេចគុណធម៌ថ្នាក់ «សោតាបត្តិផល» (ក្លាយជាព្រះសោតាបន្នបុគ្គល) តាំងពីនាងមានអាយុទើបតែ ៧ ឆ្នាំ មកម៉្លេះ។ខាងក...
16/07/2026

ឧបាសិកាវិសាខាបានសម្រេចគុណធម៌ថ្នាក់ «សោតាបត្តិផល» (ក្លាយជាព្រះសោតាបន្នបុគ្គល) តាំងពីនាងមានអាយុទើបតែ ៧ ឆ្នាំ មកម៉្លេះ។ខាងក្រោមនេះជាប្រវត្តិសង្ខេប និងដំណើររឿងនៃការសម្រេចគុណធម៌របស់នាង៖ដើមកំណើត និងការជួបព្រះពុទ្ធត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់៖ នាងវិសាខា ជាបុត្រីរបស់ ធនញ្ជ័យសេដ្ឋី និងមាតាឈ្មោះ សុមនាទេវី ហើយត្រូវជាចៅស្រីរបស់ មេណ្ឌកសេដ្ឋី រស់នៅក្នុងក្រុងភទ្ទិយៈ។ការស្វាគមន៍ព្រះបរមសាស្តា៖ នៅពេលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ស្តេចមកកាន់ក្រុងភទ្ទិយៈ ជីតារបស់នាង (មេណ្ឌកសេដ្ឋី) បានចាត់ចែងឲ្យនាងវិសាខា រួមជាមួយកុមារីជាបរិវារចំនួន ៥០០ នាក់ ធ្វើដំណើរទៅថ្វាយបង្គំ និងទទួលស្វាគមន៍ព្រះអង្គ។ឱកាសស្ដាប់ធម៌ និងការសម្រេចផលការស្តាប់ព្រះធម៌ទេសនា៖ ពេលបានជួបព្រះពុទ្ធ នាងវិសាខានិងបរិវារបានថ្វាយបង្គំរួចអង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរ។ ព្រះពុទ្ធទ្រង់បានសម្តែងព្រះធម៌ទេសនាប្រោសដល់នាង និងក្រុមកុមារីទាំងអស់។សម្រេចសោតាបន្ន៖ ដោយសារនាងជាអ្នកមានឧបនិស្ស័យខ្ពស់ និងបានសន្សំCustomផលបុណ្យពីអតីតជាតិយ៉ាងច្រើន គ្រាន់តែស្តាប់ព្រះធម៌ទេសនានោះចប់ភ្លាម នាងវិសាខាក៏បានសម្រេច សោតាបត្តិផល ភ្លាមៗក្នុងវ័យ ៧ ឆ្នាំ។ រីឯកុមារីជាបរិវារទាំង ៥០០ នាក់ក៏បានសម្រេចសោតាបត្តិផលព្រមគ្នាផងដែរ។លក្ខណៈពិសេសដទៃទៀតរបស់នាងវិសាខាបញ្ចកល្យាណី៖ នាងមានសម្រស់ស្អាតឥតខ្ចោះប្រកបដោយលម្អ ៥ ប្រការ (សក់, សាច់, ឆ្អឹង, សម្បុរ និងវ័យ)។មានកម្លាំងខ្លាំង៖ នាងមានកម្លាំងស្មើនឹងដំរីសារ ៥ ក្បាល ប៉ុន្តែពោរពេញដោយភាពទន់ភ្លន់។មហាឧបាសិកាឆ្នើម៖ ក្រោយមហាសង្ក្រាន្តរៀបការរួច នាងបានកសាង វត្តបុព្វារាម ថ្វាយព្រះពុទ្ធ និងត្រូវបានព្រះពុទ្ធលើកតម្កើងជា ឯតទគ្គៈ ផ្នែកជាកំពូលទាយិកា (អ្នកស្រឡាញ់ការបរិច្ចាគទាន) ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។ប្រសិនបើអ្នកចង់ដឹងបន្ថែម តើអ្នកចង់ស្វែងយល់អំពី លម្អទាំង ៥ ប្រការ (បញ្ចកល្យាណី) ឬចង់ដឹងពី ប្រវត្តិការកសាងវត្តបុព្វារាម របស់នាងដែរឬទេ?

ប្រវត្តិដែលនាំឱ្យមហាឧបាសិកា វិសាខា ក្រាបបង្គំទូលសូមពរពីព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ដើម្បីប្រគេន «សំពត់សាដក» (សំពត់ស្រង់ទឹក) ដល់ព្រ...
16/07/2026

ប្រវត្តិដែលនាំឱ្យមហាឧបាសិកា វិសាខា

ក្រាបបង្គំទូលសូមពរពីព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ដើម្បីប្រគេន «សំពត់សាដក» (សំពត់ស្រង់ទឹក) ដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃ មានដំណើររឿងដូចតទៅ៖
១. ហេតុការណ៍ដើមរឿងព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់គង់នៅ វត្តជេតពន ទៀបក្រុងសាវត្ថី។នាងវិសាខា បានក្រាបទូលនិមន្តព្រះពុទ្ធ និងព្រះសង្ឃទៅ ទទួលសោយភត្តាហារ នៅផ្ទះរបស់នាងក្នុងថ្ងៃស្អែក។នារាត្រីនោះ មានភ្លៀងធ្លាក់ធំ យ៉ាងខ្លាំង រហូតទល់ភ្លឺ។

២. ភិក្ខុសង្ឃស្រង់ទឹកភ្លៀងព្រះសង្ឃទាំងឡាយនាំគ្នា ស្រាតងូតទឹកភ្លៀង ព្រោះកាលនោះព្រះពុទ្ធមិនទាន់អនុញ្ញាតសំពត់ស្រង់ទឹកឡើយ។ព្រះសង្ឃមានសំពត់ប្រើប្រាស់តែ ៣ កំណាត់ (ត្រៃចីវរ) គឺ ស្បង់ ចីវរ និងសង្ឃាដិ ។

៣. នាងទាសីទៅឃើញហេតុការណ៍ព្រឹកឡើង នាងវិសាខាប្រើស្រីបម្រើ (ទាសី) ឱ្យទៅវត្តដើម្បី និមន្តព្រះសង្ឃ មកទទួលសោយភត្ត។កាលទៅដល់ នាងទាសីឃើញព្រះសង្ឃ អាក្រាតកាយ ងូតទឹកភ្លៀង។ដោយសារការយល់ច្រឡំ នាងក៏រត់ត្រឡប់មកប្រាប់នាងវិសាខាវិញថា៖ «នៅវត្តមិនមានភិក្ខុសង្ឃទេ ឃើញតែពួកអចេលក៍ (ពួកអ្នកបួសអាក្រាតកាយ) កំពុងងូតទឹក»។

៤. ការយល់ដឹង និងការទូលសូមពរនាងវិសាខាជាព្រះអរិយបុគ្គលថ្នាក់ សោតាបន្ន មានប្រាជ្ញាស្មារតីខ្ពស់ ក៏យល់ដឹងភ្លាមថាជាព្រះសង្ឃស្រង់ទឹក។នាងមានចិត្ត ខ្មាសអៀន និងអាណិតអាសូរ ដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃដែលត្រូវអាក្រាតកាយបែបនោះ។ក្រោយពេលភត្តកិច្ចរួចរាល់ នាងវិសាខាក៏បានក្រាបបង្គំទូល សូមពរដ៏ប្រសើរ ៨ ប្រការ ពីព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ។ក្នុងពរទាំង ៨ ប្រការនោះ មានពរមួយគឺ «សូមប្រគេនសំពត់សម្រាប់ស្រង់ទឹក (សំពត់សាដក) ដល់ព្រះសង្ឃជាប្រចាំជីវិត»។

៥. ព្រះពុទ្ធទ្រង់អនុញ្ញាតព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ជ្រះថ្លានឹងទឹកចិត្ត និងហេតុផលរបស់នាង ក៏ទ្រង់ព្រះអនុញ្ញាតឱ្យភិក្ខុសង្ឃប្រើប្រាស់ «សំពត់វស្សិកសាដក» ចាប់ពីពេលនោះមក។នាងវិសាខា ក៏បានក្លាយជា មនុស្សដំបូងបង្អស់ ដែលបានវេរប្រគេនសំពត់សាដកក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។

ទំនៀមទម្លាប់នេះបានបន្តរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ដែលពុទ្ធបរិស័ទតែងតែនាំគ្នាធ្វើបុណ្យកាន់វស្សា និង ដង្ហែសំពត់សាដក (សំពត់ងូតទឹកភ្លៀង) ប្រគេនព្រះសង្ឃមុនថ្ងៃចូលវស្សា។

🌺🌹ប្រវត្តិព្រះបាទពិម្ពិសារ🌹🌺ព្រះបាទពិម្ពិសារ គឺជាព្រះមហាក្សត្រសោយរាជក្នុងនគររាជគ្រឹះ ក្នុងដែនមគធៈ។ ព្រះអគ្គមហេសីទី១ព្រះន...
14/07/2026

🌺🌹

ប្រវត្តិព្រះបាទពិម្ពិសារ🌹🌺
ព្រះបាទពិម្ពិសារ គឺជាព្រះមហាក្សត្រសោយរាជក្នុងនគររាជគ្រឹះ ក្នុងដែនមគធៈ។ ព្រះអគ្គមហេសីទី១ព្រះនាម កោសលទេវី ឬហៅម្យ៉ាងទៀតថា វេទេហី ជាបុត្រីរបស់ព្រះបាទមហាកោសល និងជាអនុជត្រីរបស់ព្រះបាទបសេនទិកោសល។ ព្រះមហេសីទី២ព្រះនាមចេលៈ ជាក្សត្រីរបស់ពួកលិច្ឆវី ក្នុងក្រុងវេសាលី។ ព្រះបាទពិម្ពិសារ មានបុត្រាមួយព្រះអង្គជាមួយនឹងព្រះនាងវេទេហី។ ដោយហេតុថាព្រះនាងវេទេហីចាញ់គភ៌ប្រាថ្នានឹងសោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះរាជា នេមិត្តកាចារ្យទាំងឡាយ នាំគ្នាព្យាករណ៍ថា ព្រះឱរសនេះនឹងជាសត្រូវដល់ព្រះរាជា ហេតុនោះទើបបានថ្វាយព្រះនាមថា អជាតសត្តុ មានសេចក្តីថា មិនមែនសត្រូវ។
🙏ពុទ្ធសាសនា🙏
នៅមុនពេលដែលព្រះពោធិសត្វបានត្រាស់ ព្រះសុទ្ធត្ថបានយ៉ាងកាត់ដែនមគធៈនេះដែលជាដែនស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះបាទពិម្ពិសារ។ ព្រះបាទពិម្ពិសារបានឃាត់ព្រះពោធិសត្វដើម្បីអោយនៅសោយរាជក្នុងដែននេះដោយថ្វាយរាជសម្បត្តិដល់ព្រះអង្គ។ លុះមិនអាចឃាត់ព្រះអង្គបាន ព្រះបាទពិម្ពិសារក៏សូមប្រាថ្នាថា កាលបើព្រះអង្គបានត្រាស់ហើយ សូមព្រះអង្គយ៉ាងមកដែននេះដើម្បីនឹងសម្តែងធម៌ទេសនា។ ក្រោយពីបានសណ្តាប់ព្រះធម៌ទេសនារបស់ព្រះមានព្រះភាគរួចមក ព្រះអង្គក៏មានចិត្តជ្រះថ្លាយ៉ាងក្រៃលែង ថែមទាំងបានសម្រេចគុណវិសេស គឺបានជាសោតាបន្នបុគ្គលទៀតផង។ ព្រះអង្គគឺជាបុគ្គលសំខាន់មួយក្នុងការជួយជ្រោមជ្រែងរួមចំណែកផ្គត់ផ្គង់ខាងផ្នែកពុទ្ធសាសនា ហើយក៏ជាអ្នកឧបដ្ឋាកផ្ទាល់របស់ព្រះមានព្រះភាគផងដែរ។
🌷មរណភាព🌷
គុកដាក់ព្រះបាទពិម្ពិសារ ក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះ
ក្រោយពីបានប្រគល់រាជសម្បត្តិអោយបុត្រា អជាតសត្តុ រាជកុមារអង្គនោះមិនបាននៅជាសុខឡើយ ព្រោះភ័យខ្លាចបិតារបស់ខ្លួនដណ្តើមរាជវិញ។ ដោយបានស្តាប់យោបល់ពីព្រះទេវទត្ត ព្រះកុមារ ក៏បានបង្គាប់អោយគេយកព្រះបិតាដាក់ក្នុងគុក បង្អត់អាហារ ហើយបញ្ជារហាមមិនអោយនរណាចូលសួរសុខទុក្ខឡើយ ក្រៅពីព្រះមាតារបស់ទ្រង់។ ដោយព្រះនាងទេវីចេះតែលួចយកអាហារទៅថ្វាយព្រះរាជា ព្រះអជាតសត្តុកុមារ ក៏បានហាមលែងអោយព្រះទេវីចូលសួរសុខទុក្ខ។ ព្រះទេវីបានឈរប្រថាប់ទៀបទ្វារ ទ្រង់ព្រះកន្សែងទួញយំថា "បពិត្រព្រះស្វាមី វេលាដែលគេនេះជាក្មេង ព្រះអង្គមិនអោយឱកាសសម្លាប់គេ ទ្រង់ចិញ្ចឹមសត្រូវរបស់ព្រះអង្គទុកដោយព្រះអង្គឯងពិតៗ ឥឡូវនេះ ការឃើញព្រះអង្គលើកនេះ ជាលើកចុងក្រោយបង្អស់ តពីនេះទៅ ខ្ញុំព្រះអង្គនឹងមិនបានឃើញព្រះអង្គទៀតឡើយ បើទោសរបស់ខ្ញុំម្ចាស់មាននៅ សូមបានមេត្តាព្រះរាជទានអភ័យទោសផងចុះព្រះអង្គ " ហើយក៏ស្តេចត្រឡប់ទៅវិញ។ តាំងពីនោះមក ព្រះរាជាក៏មិនមានអាហារសោយ ទ្រង់នៅមានព្រះជន្មដោយសេចក្តីសុខប្រកបដោយមគ្គផល ទ្រង់បានដើរចង្ក្រម ព្រះវរកាយក៏ស្រស់បស់ក្រៃលែង។ ព្រះកុមារឆ្ងល់ ក៏សួរថា បិតាយើងនៅមានព្រះជន្មបានយ៉ាងណា។ កាលទ្រង់ជ្រាបថា បិតាមានព្រះជន្មដោយវិធីចង្រ្កម ព្រះកុមារបានអោយជាងកោរកាត់ទាំងឡាយ ចូលទៅវះព្រះបាទព្រះរាជា ហើយបង្គាប់អោយយកប្រេងផ្សំជាមួយអំបិលលាប ហើយអោយរោលដោយរងើកភ្លើងគគី ដែលឆេះមិនមានអណ្តាត។
🌷បុព្វកម្ម 🌷
បានឮមកថា ក្នុងកាលមុន ព្រះរាជាពិម្ពិសារទ្រង់បានពាក់ស្បែកព្រះបាទចូលទៅក្នុងលានព្រះចេតិយ និងយកព្រះបាទដែលមិនបានជម្រះជាន់កន្ទេលកក់ ដែលគេក្រាលទុកសម្រាប់អង្គុយ កម្មនេះក៏អោយផលដល់ព្រះអង្គអោយរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំងក្លា នៅមុនពេលសោយទីវង្គត់។
🌷អនាគតជាតិ🌷
ក្រោយពីអស់ព្រះជន្មាយុ (តាមរយៈការអធិប្បាយ អដ្ឋកថា សុមង្គលវិលាសិនី) ទ្រង់បានកើតជាយក្ខឈ្មោះជនវសភៈ ជាអ្នកបម្រើរបស់ស្តេចវេស្សវ័ណ ក្នុងទេវលោកជាន់ចាតុម្មហារាជ។

យោង
អដ្ឋកថា សុមង្គលវិលាសិនី ព.ស.២៥៥៣

រឿង ព្រះបាទពឹម្ពិសា កាលព្រះអជាសត្រូវរាជកុមារស្ដាប់ពាក្យ ភិក្ខុទេវទត្ដត្ថេរញុះញង់អោយសំរលាប់ ព្រះបាទពិម្ពិសារ ជាព្រះបិតា ន...
14/07/2026

រឿង ព្រះបាទពឹម្ពិសា

កាលព្រះអជាសត្រូវរាជកុមារស្ដាប់ពាក្យ ភិក្ខុទេវទត្ដត្ថេរ
ញុះញង់អោយសំរលាប់ ព្រះបាទពិម្ពិសារ ជាព្រះបិតា នឹងយករាជសម្បត្ដិ
ថៃ្ងមួយអជាសត្រូវកុមារ សៀតកាំបិតគ្រឿងប្រហារចូលទៅក្នុងព្រះរាជវាំង ដើម្បីនឹងពិឃាត ព្រះវររាជបិតា។ ឯពួករាជអាមាត្យនាយតំរួត រក្សាអង្គ បានឃើញព្រះរាជកុមារចូលក្នុងព្រះមន្ទីរខុសកាលដូច្នោះ ក៏ហាមឃាត់មិនអោយចូល ឯព្រះរាជកុមារចេះតែចចេសចូលទៅ ទើប នាយតំរួតនាំគ្នាចាប់ត្រួតមើលក្នុងអង្គកាយ បានឃើញកាំបិតគ្រឿងប្រហារព្រះរាជកុមារសៀតមកដូច្នោះ ក៏ចាប់ចងដាក់ទោសតាមរាជ បញ្ញាត្ដិ ហើយនាំគ្នាពិភាក្សាទោសព្រះរាជកុមារ ព្រះរាជកុមារក៏អោយការតាមខ្លួនគិតសំលាប់បិតានោះ។ ឯនាយតំរួតទី១ ឆ្លើយឡើងថា «ទោសក្បត់នេះត្រូវសំលាប់ព្រះរាជកុមារផង ត្រូវសំលាប់ ភិក្ខុទេវទត្ដត្ថេរ និងលោកសង្ឃបណ្ដាជាពួកគប់គិតចូលគំនិតគ្នាទាំងអស់ផង។ ឯនាយតំរួតទីពីរឆ្លើយឡើងថា ទោសក្បត់នេះត្រូវសំលាប់តែព្រះរាជកុមារ និងព្រះទេវទត្ដតេ្ថរទើបគួរ ឯបណ្ដាលោកសង្ឃឯទៀតៗនោះមិន ត្រូវសំលាប់ទេ ព្រោះលោកពុំបានដឹងលឺផង។ ឯនាយតំរួតទី៣ ជាមន្រ្ដីមានសតិសម្បជញ្ញៈឆ្លើយឡើងថា «លោកអ្នករាល់គ្នាកាត់ទោសយ៉ាង នេះមិនត្រូវទេ ឯទោសនេះបើរូបអ្នកដទៃឯទៀតនោះ គួរហើយ តែនេះព្រះរាជកុមារជាព្រះរាជបុត្រារបស់លោក ព្រះទេវទត្ដសោតជាវង្ស សាក្យបុត្ដិយ៍ ព្រះចៅជាម្ចាស់ក៏រាប់អានគោរពប្រតិបត្ដិ យើងនឹងកាត់ទោសពិឃាតឯងថា កាចឯណាបាន ទោសនេះហួសវិស័យយើងជា មន្រ្ដីពិភាក្សា គួរតែនាំគ្នាឡើងក្រាបទូលអោយទ្រង់ជ្រាប បើជាទ្រង់ប្រោសយ៉ាងណាៗ ក៏តាមតែព្រះអង្គលោកចុះ ព្រោះកូនគេ អាពុកគេថា យ៉ាងណាសឹមយើងធ្វើតាមជាក្រោយ»។ ឯនាយតំរួតទាំង៣ពួកពិគ្រោះគ្នាឃើញផ្លូវរៀង ខ្លួនយ៉ាងនេះ ទើបនាំគ្នាចូលទូលព្រះបាទពិម្ពិសារ រាជបិតាតាមដំនើរដែលព្រះអជាតសត្រូវរាជកុមារ ប្រតិបត្ដិការខុសប្រពៃណី កន្លងព្រះរាជបញ្ញាត្ដិនោះសព្វប្រការ។ ឯព្រះបាទពិម្ពិសារស្ដេច ជ្រាបហើយ ទើបត្រាស់ថា «អើទោសយ៉ា ងនេះ អ្នកទាំងឡាយពិភាក្សាទៅតើយល់ដូចម្ដេច?។

ឯអាមាត្យទាំងបីពួក ក៏ក្រាបទូលតាមដំនើរដែលខ្លួនគិតយល់ផ្សេងៗគ្នានោះឯងទើបព្រះបាទពិម្ពិសាររាជស្ដេចទ្រង់ត្រាស់ថា «អើពួកនាយ តំរួតទី១ ពិភាក្សាថា ត្រូវសំលាប់ ទាំងទេវទត្ដត្ថេរនិងសង្ឃទាំងពួងព្រមទាំងព្រះរាជកុមារផងនោះ ពាក្យវិនិច្ឆ័យនោះយល់កើនហួសណាស់ ត្រូវអោយដកងារបន្ថយយសសក្ដិ ក៏ឯអាមាត្យទី២ ពិភាក្សាថាត្រូវអោយសំលាប់ព្រះរាជកុមារ ព្រមទាំងទេវទត្ដត្ថេរនោះ ពាក្យវិនិច្ឆ័យនោះ ត្រូវបន្ថយប្រាក់ខែបៀវត្ស ឯអាមាត្យទី៣ ពិភាក្សាថាត្រូវឡើងក្រាបទូលសិននោះ ពាក្យវិនិច្ឆ័យនោះត្រូវឡើងយសសក្ដិប្រាក់ខែបៀវត្សថែម ព្រោះជាអ្នកមានសតិសម្បជញ្ញៈចេះពិចារណាត្រូវតាមវត្ថុ តាមសម័យកាល»។

រឿងនិទាននេះ មានសេចក្ដីពិស្ដារនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសុត្ដន្ដបិដកឯណោះ ឯងស្ដាប់មើលចុះលោកអ្នកមានសតិសម្បជញ្ញៈ ពិចារណាមើលវត្ថុ មើលសម័យកាលគួរដល់កាលនេះសឹងចំរើននូវយសសក្ដិបរិបូណ៌បាន អ្នកមានសតិស្មារតីនេះ មិនដែលភ្លាត់ភ្លើទៅក្នុងការភ្នាក់ងារដែលខ្លួន ធ្វើ គឺនឹងដើរក្ដី អង្គុយក្ដី ដេកក្ដីឈរក្ដី លើកដៃលើកជើងលាតបត់ដៃបត់ជើងក្ដី ឬបរិភោគភោជនាហារជាវត្ថុទន់ឬរឹងក្ដី កាលទំពាស៊ីក្ដីកាល លេបចូលទៅក្នុងពោះក្ដី តែបើពុំមានសតិ ស្មារតី នឹកជាមុនហើយ ការអស់នោះសឹងភ្លាត់ទៅផ្សេងៗមាន ដួលឬប៉ះត្រូវបន្លាជាដើម បើខាង បរិភោគផឹកស៊ីសោត មានស្លាក់ឆ្អឹងត្រី ត្រូវម្ទេសហើរជាដើម អ្នកគ្មានសតិបញ្ញានោះ លោកថា ជាមនុស្សប្រមាទ សេចក្ដីប្រមាទមួយនេះ មាននៅលើបុគ្គលណាហើយបុគ្គលទាំងនោះ នឹងតាំងខ្លួនអោយមាំមួនពុំបាន បើធ្វើការអ្វី ការនោះខូចបង់វិញ ដូចនិ ទានស្មៀនកាន់ភ្នាក់ងារ រក្សាឈើរាជការរបស់ព្រះបាទពិម្ពិសាររាជ

Address

36R5+7C2
Krong Battambang

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Za posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category