26/07/2026
Bó día amigos e xentes de ben. Moitas grazas por nos acompañar, un ano máis, na celebración do día grande de Galiza, O día do Santiago Apóstolo, o Día da Patria Galega, ou ben poderiamos dicir o Día da Matria Galega porque nós saímos y vimos da terra acostumada a decir adeus, chao, pero tamén aprendeu a dicir agur, gero arte, hurrengo arte.
Hoxe fálovos na lingua que me ensinaron, na lingua que me resisto a perder, sen complexo algún, porque é a lingua dun pobo honesto, traballador e sen medo.
Porque é a lingua da miña bisavóa que quentaba o leite nunha cociña de ferro, vestida de loito cun pano negro cubrindo os seus cabelos platedos sen saber que os fascistas fusilaran ao seu home en bilbao e que fora enterrado non camposanto de Galdakao.
Fálavos na lingua onde un bico é un muxu, unha aperta únha besarkada, vento-haizea, terra-lurra, nai-ama, pai-aita, casa-etxea. Meu ben-maitea, man-eskua, morte-heriotza.
Ongi etorri gure etxea.
É para nós un pracer abrirvos as portas da nosa casa porque sabemos que vides cos brazos abertos e os ollos limpos como o vento que aloumiña os tellados desta fermosa cidade, neste lado amable do mundo onde tentamos sanar as nosas feridas e as alleas.
Comer canto vos perste, e beber o que teñades que beber, estades na vosa casa.
Eu tamén quixera ter un paxaro, sen gaiolas, que voara ceibe.
